Mısır Temsilciler Meclisi, 26 Ekim’de üçte iki çoğunlukla almış olduğu kararla, Riyad’ın talep etmesi durumunda Suudi Arabistan’ın topraklarını, egemenliğini ve mukaddes mekanlarını korumak için Cumhurbaşkanı Sisi’ye askeri tedbir alma yetkisi tanıdı. Karar, İran destekli Husilerin Suudi Arabistan’a yönelik roket ve insansız hava aracı saldırılarının yoğunlaşmasının peşinden alındı. Sisi, askeri desteğin Yemen’e hücum düzenlemeyi hemen hemen kapsamadığını deklare etti.
Mısır Parlamentosu, Cumhurbaşkanı Sisi’ye Suudi Arabistan’ı korumak için çaba sarfetmek için askeri destek yetkisi verdi. Karar, Türkiye, Pakistan ve Suudi Arabistan’ın kurduğu Mekke İttifakı’nın Mısır’ı da kapsayıp kapsamayacağı yönündeki tahminleri tekrardan gündeme getirdi. (Reuters)
ARAP BİRLİĞİ MİRASINDAN YENİ SAVUNMA ARAYIŞINA
Mısır, bilhassa 1952 Devrimi’nin peşinden Cemal Abdülnasır döneminde, Arap milliyetçiliğinin ve bölgesel birlik girişimlerinin başlıca merkezlerinden biri haline geldi. 1958’de Suriye ile Birleşik Arap Cumhuriyeti’ni kuran Kahire, bu siyasal birliği 1961’de kaybetmesine karşın Arap dünyasındaki askeri ve diplomatik ağırlığını korudu. Mısır’ın 2015’te Suudi Arabistan öncülüğündeki Yemen müdahalesine bilhassa deniz güvenliği alanında destek vermesi de iki ülke arasındaki askeri işbirliğinin geçmişini oluşturuyor. Sadece Sisi’nin günümüzdeki yaklaşımı, Nasır’ın pan-Arap birliğinden değişik olarak ekonomik çıkarları, Kızıldeniz güvenliğini ve bölgesel güç dengelerini önceleyen bir çizgiye dayanıyor.
İTTİFAKA DÖRDÜNCÜ ÜYE Mİ GELİYOR?
Türkiye, Pakistan ve Suudi Arabistan’ın 7 Ağustos 2026’da imzaladığı Mekke Ortak Müdafa Anlaşması, üyelerden birine yönelik silahlı saldırının tüm üyelere yapılmış sayılması ilkesini içeriyor. Mısır Dışişleri Bakanı Bedir Abdulati, 13 Ekim’de yapmış olduğu açıklamada ülkesinin ittifaka katılmayı ciddi şekilde değerlendirdiğini doğruladı. Sadece İngiltere merkezli Chatham House’un analizine bakılırsa, Kahire’nin ittifaka mesafeli yaklaşmasının sebepleri içinde askeri bağımsızlığını koruma isteği, İsrail ve İran’la ilişkilerinde hareket alanını yitirme endişesi ve Suudi Arabistan’ın bölgesel liderliğine doğal olarak görünmek istememesi bulunuyor. Middle East Eye’ın daha ilkin yayımladığı analizde de Ankara’nın Mısır’ın katılımını desteklemesine karşılık Riyad’ın buna itiraz etmiş olduğu ileri sürülmüştü.
TAHRAN’DA KRİTİK ZİRVE
Carnegie Internasyonal Sulh Vakfı’nın analizine bakılırsa, Mekke İttifakı’nın temelinde ABD’nin güvenlik garantilerine yönelik güvensizlik ve bölge ülkelerinin kendi caydırıcılık kapasitelerini geliştirme arayışı bulunuyor. Suudi Arabistan’ın mali gücü, Türkiye’nin müdafa sanayii ve Pakistan’ın nükleer kapasitesi ittifakın başlıca unsurları olarak değerlendiriliyor. Mısır’ın büyük ordusu, Süveyş Kanalı üstündeki konumu ve Arap dünyasındaki diplomatik ağırlığı ise ihtimaller içinde katılımın stratejik önemini artırıyor. 26 Ekim’de ittifak üyelerinin üst düzey temsilcilerinin Tahran’da İranlı yetkililerle görüşmesi, oluşumun yalnızca askeri değil, diplomatik bir güvenlik mekanizmasına dönüşme arayışını da gösterdi. Sadece Kahire’nin ABD ile askeri ilişkileri ve bölgesel çatışmalara direkt sürüklenme kaygısı, üyelik önündeki temel engeller olmaya devam ediyor.
