Torino’da oyun kurucu rolüne ilişkin münakaşa tekrardan merkeze oturdu: bir yanda taraftarların taktik merakı, öteki yanda Roberto D’Aversa’nın davranışlarında ölçülü tercihleri var. Son maçlarda ekip, savunmanın önünde değişik çözümler denedi; bir çok vakit pasla oyun kurmaktan ziyade müdafa güvenliğini ve ikiye katlamaları ön plana çıkardı.
Orta sahadaki nicelik ve kalite arasındaki bu denge, bilhassa Torino’nun topu dolaştırmakta zorlandığı ve uzun toplarla direkt oyuna yöneldiği maçların arkasından, sık sık gündeme gelen bir mevzu hâline geldi.
Münakaşa, taraftarlar içinde meydana getirilen ve 750’den fazla oy toplayan bir anketin verileriyle de besleniyor: ortalama 667 yandaş, oyun kurucu görevi için en ideal profil olarak Emirhan İlhan’ı gösterdi; bu da tercihlerin neredeyse yüzde 88’ine denk geliyor. Gvidas Gineitis 56 oy aldı (yüzde 7), Matteo Prati ise 35 oyda kaldı (yüzde 5).
Bu rakamlar, İlhan’a yönelik kuvvetli halk desteğini açıkça ortaya koyuyor. Bu güvenin temel sebebi, onun ilk 11’de başladığı maçlardaki performansı ve ağırlıklı olarak direkt oyuna dayanan yapıya kıyasla, dikine paslarla forvetleri daha etkili şekilde devreye sokabilmesi.
D’Aversa’nın tercihleri ve taktik neticeleri
Yandaş desteğine karşın D’Aversa, son Pisa ve Verona maçlarında oyun kurucu olarak Gineitis’i tercih etti. Teknik direktörün öne sürülen sebebi açık görünüyor: müdafa desteği, defansif sağlamlık ve orta sahada daha yüksek koşu kapasitesi elde eden bir çözümü öne çıkarmak. Sadece bu tercihin bir bedeli de var; zira niceliğe dayanan orta saha ikilisi, oyun kurulumunda akıcılığı kaybetmeye yatkın oluyor. Bu da Torino’yu sık sık uzun toplara yöneltiyor ve takımın dikine oynama, orta saha ile hücumu etkili şekilde birbirine bağlama kapasitesini sınırlıyor.
Muhafazakâr tercihin avantajları ve sınırları
Savunmanın önündeki ilk kalkan olarak Gineitis’i seçmek, rakip kontrataklara karşı daha çok koruma ve baskı anlarında daha çok istikrar sunuyor; sadece bunun belirgin bir maliyeti var: takımın atak organizasyonunu yaratıcılığını kaybediyor, iç orta sahalar temiz toplar almakta zorlanıyor ve forvetlerin kombinasyon geliştirme fırsatları azalıyor. Bazı maçlarda Torino gene de pozitif yönde anlamış olur elde etti, sadece genel eğilim, pasla kurulmuş bir oyundan ziyade geçiş oyununa dayalı tercihlere yönelmek oldu. Oysa oyunun temposunu ve pas yayınlarını belirleyebilen bir oyun kurucu, bambaşka bir yapı kurabilirdi.
İlhan’ın profili
Emirhan İlhan, taraftarlar tarafınca orta sahaya daha çağdaş bir boyut kazandırabilecek en uygun oyuncu olarak görülüyor: dikine pas kalitesi, hatları okuma becerisi ve forvetleri topla buluşturma kapasitesi, ona oy verenlere gore takımın temposunu değiştirebilecek unsurlar. Bilhassa Inter şeklinde yüksek tempolu maçlarda bu özelliklerin fark yaratabileceği düşünülüyor. İlhan ek olarak bazı maçlarda iz bıraktı; takımın topa haiz olma ve geriden oyun kurma planını iyi uyguladığı bir karşılaşmada Serie A’daki ilk golünü de attı.
Yandaş tepkileri ve ihtimaller içinde senaryolar
İlhan’ın yedek kulübesinde kalmasına yönelik tepki toplumsal medyada hissedilir düzeyde. Birçok yandaş, bu teknik özelliklere haiz bir oyuncunun iyi mi olup da projenin kenarında kaldığını anlayamıyor. Kimileri, Torino’nun ne 10 numara bölgesini ne de forvetlerini verimli kullanan direkt oyuna mahkûm olmaması için derhal bir değişim yapılması icap ettiğini korumak için çaba sarfediyor. Buna karşılık yönetim ve teknik heyetin, bilhassa müdafa sağlamlığının öncelikli görüldüğü maçlar öncesinde orta sahayı açıkta bırakmama eğiliminde olduğu görülüyor.
Hangi tercihler beklenmeli
İkilem açık ve net: orta sahanın anahtarlarını İlhan’a vermek, arka tarafta birazcık daha çok alan bırakma riskini almak anlamına geliyor; buna karşılık yaratıcılık ve oyunu dikine oynama kapasitesi kazanılıyor. Gineitis’te ısrar etmek ise düzeni ve korumayı sürdürmek, fakat daha karmaşık ve üretken atak kurulumlarından caymak demek. Bir sonraki maç ve D’Aversa’nın tercihleri dikkatle izlenecek, zira bunlar yalnızca anlık sonucu değil, hem de sürem sonuna kadar Torino’nun taktik yönünü de belirleyebilir. 40 puan barajını aşmış olan Torino, artık sağlamlık ile oyun kalitesi içinde bir denge arıyor.
