Bir ihtimal, kati bir kanıt olmasa da, Luciano Pavarotti olmasaydı, dünyanın dört bir tarafındaki dinleyiciler bir Andrea Bocelli ya da Il Volo için alkış tutamazdı. Şu sebeple Modena’lı tenor, büyük sesi, “sahneyi kavrama” kabiliyeti ve popüler müzik dünyasından mühim iş birlikleri yardımıyla operayı pop yaşamına taşıdı.
“Lucianone” fanatikleri hâlâ onu bu şekilde sevgiyle adlandırıyor. 12 Ekim 1935’te Modena’da dünyaya geldi. Dünyaya ekmek imalatçısı bir babanın oğlu olarak geldi; minik yaşta babasıyla kilise korosunda şarkı söyleyerek müziğe adım attı. Operada ilk çıkışını 1961 senesinde Reggio Emilia’da Rodolfo rolüyle La Bohème operasında yaparak büyük bir kariyerin kapılarını açtı. Kuvvetli ses rengi ve ışıldayan tınısı, onun kısa sürede internasyonal sahnede tanınmasını sağlamış oldu.
Onun için mühim dönüm noktalarından biri, soprano Joan Sutherland ile tanışması oldu; bu ilişki, vokal tekniğini geliştirmesinde büyük rol oynadı. 1965’te Milano’daki La Scala’da sahne aldı; 1968’de New York’taki Metropolitan Opera’daki tutkulu yorumlarıyla dinleyiciler üstünde derin izler bıraktı.
Pavarotti’nun aslolan zirvesi 1990’larda geldi. İtalyan futbol dünyasının gözü önünde, Nessun dorma aryası dünya genelinde yayınlanarak efsaneleşti. Aynı dönemde Üç Tenor konseri (Pavarotti, Placido Domingo ve José Carreras ile) büyük bir başarıya dönüştü ve en oldukça satan klasik albümler içinde yer aldı.
Fakat Pavarotti yalnızca klasik müziğin bir adı değildi; o, müzik elçisi gibiydi. Pop ve rock dünyasından sanatçılarla, Bono (U2), Zucchero şeklinde, iş birlikleri yapmış oldu, açık hava konserleri düzenledi. Pavarotti & Friends şeklinde yardım konserleriyle toplumsal projelere katkı sundu. Değişik müzik türleri arasındaki sınırları aşma kabiliyeti, operayı daha geniş bir dinleyici kitlesine ulaştırdı.
Pavarotti’nin mirası derin: 100 milyondan fazla albüm satışı, dünyanın en oldukça sahne çağrısı meydana getirilen opera sanatçılarından biri olması (165 perde çağrısı) ve en oldukça satan klasik albüm rekoru şeklinde başarılarla. nepsi onun karizmasını ve sesinin enerjisini gösteriyor.
2007’de aramızdan ayrıldı; fakat 18 yıl sonrasında bile adı hâlâ kuvvetli bir halde yankılanıyor; re akorları, sahnedeki varlığı ve insani yönüyle. Modena’daki evi bugün bir müze, ve kurduğu vakıf kültürü, eğitimi ve dayanışmayı desteklemeye devam ediyor. Tıpkı onun isteyeceği şeklinde.

