Kore dizilerinin ortaya koyduğu rekabete karşı Japonya, hem anime/manga temalı live-action uyarlamalar (mesela “Alice in Borderland” ya da “Yu Yu Hakusho”) hem dönem draması hem de aksiyon dizileri üretmeye başladı. Bu alanda Netflix için aksiyon uzmanı ve oyuncu yapımcı Junichi Okada, önceki filmi “Hell Dogs”la iyi çıkış yapmıştı; şimdi dizinin yapımcısı, dövüş koreografı ve başrol oyuncusu konumunda.
Bir Battle Royale Meiji çağlarında
Dizi tam olarak şu senaryo üstüne kurulu: Japonya kırsalında düzenlenen bir turnuvada hayatta kalan son samuray kazanır. Eski savaşçı sınıfa mensup samuraylar modernleşen Japonya’da prestijini yitirmiş durumda. Yönetimin kılıç taşımayı yasaklamasıyla birçok eski samuray göçebe, dilenci ya da dışlanmış hâle gelmiş.
Günlerden birinde Japon kırsalında el ilanları beliriyor: Kyoto’daki bir tapınakta düzenlenecek yarışmada kazanana büyük ödül verileceği duyuru ediliyor. Ana karakterimiz Shujiro Saga, yoksul bir eski samuraydır ve ailesini geçindiremiyor; kızının koleradan ölmesinden sonrasında bu yarışmaya katılmaya karar veriyor. Yarışma başlangıcında Kyoto’dan Tokyo’ya doğru “400 kilometrelik” bir rota belirleniyor. Bu anlamda dizi, Kore yapımlarındaki çok-oyunculu hayatta kalma oyunlarından esinlenmiş, sadece Japon periyodu samuray estetiğiyle “Battle Royale” formatını birleştiriyor.
Kılıçlar keskin, koreografi yüksek
İlk bölümde yaşanmış olan toplu çatışmanın peşinden dizi, kılıç düellolarına ağırlık veriyor. Aksiyon büyük seviyede sahnelenmiş ve hem görsellik hem gerçekçilik açısından başarı göstermiş. Mesela bir bölümde gerçekleşen düello, havai fişek deposunda geçiyor ve tamamen türün estetiğini taşıyor. Junichi Okada’nın hem sahnelerin dövüş koreografilerinde hem oyunculuğunda tesiri hissediliyor; seyirciye gerçek bir yapım kalitesi sunuluyor. Sadece dizi, siyaset ve yöneticilerin bu ölüm yarışmasını finanse etmesi benzer biçimde temalara değindiğinde bazı açılardan yüzeysel kalıyor.
“Hayatta kalan son samuray” teması 6 bölüm süresince seyirciyle buluşuyor. Dizi, kılıç dövüşleri, samuray geleneği, modernleşme sancıları ve “ölüm oyunu” formülünü bir araya getirerek keyifli bir seyir sunuyor. Teknik açıdan yüksek kalitede; sadece toplumsal ve politik derinliği daha kuvvetli olabilirdi.

