Film, Mary Shelley’nin yarattığı Frankeştayn mitosundan ve bilhassa Frankeştayn’ın Gelini klasiğinden esinlenen çağıl bir uyarlama olarak öne çıkıyor.
Frankeştayn hikâyesine yeni bakış
“The Bride”da Christian Bale, Frankeştayn’ın yaratığını canlandırıyor. “Frank” lakaplı karakter, yüz yıldan fazla süredir devam eden yalnızlığının arkasından kendisine bir eş yaratılması için deli bilim insanı Dr. Euphronious’a başvuruyor.
Bilim insanını ise Annette Bening canlandırıyor. Dr. Euphronious, 1930’ların Chicago’sunda mafya tarafınca öldürülen genç bir kadının bedenini tekrardan hayata döndürerek Frankeştayn’ın gelinini yaratıyor.
Bu karaktere ise Jessie Buckley yaşam veriyor. Sadece ortaya çıkan “Gelin”, klasik Frankeştayn anlatısındaki sessiz ve eylemsiz figürden oldukça değişik bir karakter. Kuvvetli iradesi, öfkesi ve özgürlük arayışıyla hikâyenin merkezine yerleşiyor.
Kabahat, aşk ve isyanla dolu seyahat
Filmimizde Frankeştayn’ın yaratığı ile Gelin, ABD süresince kabahat ve kovalamacalarla dolu bir yolculuğa çıkıyor. İkilinin ilişkisi, hem duygusal hem de kaotik bir hikâye olarak aşama kaydediyor.
Yapımın dikkat çeken noktalarından biri ise Gelin karakterinin adam egemen düzene karşı verdiği savaşım. Hikâyede Gelin’in öfkeli çıkışları ve isyanı, hanım karakterler içinde bir hareketin doğmasına da yol açıyor.
Türleri birleştiren deneysel ifade
“The Bride”, görsel olarak da alışılmışın haricinde bir stile haiz. Film siyah-beyaz sahnelerden parlak renklere geçişler yapıyor, değişik türler içinde ani değişimler içeriyor ve parçalı bir ifade kullanıyor.
Bu yaklaşımın arkasında sıkıntılı bir yapım süreci de bulunuyor. Projenin ilk aşamada Netflix tarafınca bırakıldığı, arkasından Warner Bros. tarafınca devralındığı ve film üstünde çeşitli değişimler yapıldığı biliniyor.
Görüntü yönetmenliğini Lawrence Sher üstlenirken filmin müzikleri ise Oscar ödüllü besteci Hildur Guðnadóttir imzasını taşıyor.
Görsel gücü ve asi tonu öne çıkıyor
Eleştirmenlere bakılırsa film kusursuz bir anlatıdan oldukca, görsel gücü ve yürekli tonu ile dikkat çekiyor. Parçalı yapısı ve yoğun feminist söylemi münakaşa yaratsa da “The Bride”, Frankeştayn evrenine getirmiş olduğu köktencilik yaklaşım ve Jessie Buckley’nin performansıyla senenin en dikkat çekici yapımlarından biri olarak görülüyor.
