Yazar Ayfer Tunç, yeni kitabı Annemin Uyurgezer Geceleri’ni okurlarına sundu.
Tunç, bu kitabında bireysel hatıraların iyi mi toplumsal hafızaya dönüştüğünü kuvvetli bir edebiyat diliyle sorgularken, okurları bu ülkede hanım olmanın düşünmekten kaçındığımız gerçeğini de düşünmeye zorluyor.
Kitapta, annesinin uyurgezerliği bilinçdışının labirentlerinde kaybolduğu sanılan aile gizemini açığa çıkarırken, buna şahit olan Şehnaz’ın belleği unutma yetisini kaybeder. Öğrendiği sırlar yalnız aile sırları değildir, Osmanlı’dan günümüze uzanan toplumsal ve ağlatısal bir kadınlık durumudur. Iktisat profesörü Şehnaz hanımefendilerin yüzyıllardır devam eden yok-hayatlarını sorgularken, adamların yaşamdan erken çekilmiş olduğu kadıncıl ailesinin var olma sürecini bir akademisyen gözüyle ele alır. Kişisel muhasebesini yaparken, toplumsal normlara uymayan otuz senelik aşkının zehirli yanlarıyla yüzleşir, bu sırada aklında bir başka hanım, büyük aşkı E.’nin karısı Eyşan vardır.
“Unutma yetisini kaybetmenin siyah mermerden yapılmış kaskatı bir levha haline getirmiş olduğu hayatım bundan otuz küsur yıl ilkin altüst oldu. Bir gece sabaha karşı bir saatte annemin uyurgezer bulunduğunu fark ettim. Fakat hayatım annem uyurgezer olduğundan değil, annemin uyur halde gezerken bana söylediği şey yüzünden altüst oldu. Annem o gece benliğime o şekilde bir darbe indirdi ki, tekrar yaşadığım hiçbir şeyi unutamadım.
Annemin annesinden nefret etmesi benzer biçimde, ben de annemden nefret mi ediyorum, bu yüzden mi E.’den kopamıyorum, bağımsız bir Şehnaz olamıyorum diye kendime soruyordum. Cevaplarından korktuğum sorulardı bunlar.”
Can Yayınları etiketiyle raflarda yerini alan kitap, Tunç’un öteki eserleri benzer biçimde adından sıkça söz ettireceğe benziyor.

