Bursa Uludağ’da iki dönem halinde meydana gelen “Dostum Diyabet Aile Kampı”, Türkiye’nin değişik şehirlerinden 459 kişiyi bir araya getirdi. Kampın ilk dönemine, 74 aile, 77 diyabetli çocuk, 128 ebeveyn, 38 diyabetli olmayan kardeş, ikinci dönemine ise 74 aile, 74 diyabetli çocuk, 113 ebeveyn ve 29 diyabetli olmayan kardeş katıldı. Kampa 87 aile İstanbul dışından katılırken, 30 ailenin parasız iştirakı sağlandı. Kampın eğitim ve toplumsal programlarında 22 kişilik diyabet ekibi vazife aldı. 29 yıl ilkin İznik’te başlamış olan diyabet kampı, Koç Üniversitesi Hastanesi Çocuk Diyabet Programı kapsamında seneler içinde binlerce Tip 1 diyabetli çocuğun ve ailesinin bir araya gelmiş olduğu mühim bir dayanışma platformuna dönüştü. COVID-19 sebebiyle 2020 ve 2021 yıllarında “Dostum Diyabet Online Kamp” düzenlenerek eğitimlerin kesintiye uğramaması sağlandı ve binlerce çocuk ve ailesine ulaşan kapsamlı bir eğitim videosu arşivi oluşturuldu.
SOSYAL ÖĞRENME VE DAYANIŞMA
Pandeminin peşinden İznik Kampı, “Dostum Diyabet Aile Kampı” adıyla Uludağ’da devam etti. Her yıl düzenlenen kampa, 150’den fazla Tip 1 diyabetli çocuk olmak suretiyle, ortalama 500 şahıs aileleriyle beraber katılıyor. Program kapsamında her yıl minimum 30 Tip 1 diyabetli çocuk ve ailesinin kampa iştirakı sağlanıyor. Evlatların sensör ve insülin pompalarını tanıması, bu teknolojileri akranlarında görmesi ve kullanımlarına ilişkin deneyimlerini paylaşması destekleniyor. “Dostum Diyabet Aile Kampı” evlatların diyabeti kabullenmelerine destek olurken, yalnızlıklarını azaltıp benzer deneyimleri yaşayan akranlarıyla yeni arkadaşlıklar kurmalarına imkân sağlıyor. Kamp sürecinde çocuklar, aileler ve diyabet ekipleri içinde yeni bağlar kurulurken, diyabet eğitimi, evlatların ve ailelerin beraber deneyimlediği toplumsal bir öğrenme ve dayanışma sürecine dönüşüyor.
Koç Üniversitesi Hastanesi Çocuk Endokrinolojisi ve Diyabet Bilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Şükrü Hatun ise etkinliğin önemini şu sözlerle altını çizdi: “’Dostum Diyabet Aile Kampı’nın en kuvvetli yanı, ilinti ve dayanışma. Aileler kampın bilimsel ve eğitsel yönünü vurgularken, ailelerin yalnızca bilgiyi değil, bilginin kendilerinde yarattığı rahatlamayı ve geleceğe ilişkin umudu anlatmaları da ilinti ve dayanışmaya fazlaca güzel birer örnek oluyor. Aileler, diyabetin ilk dönemlerinde ‘Kurallar fazlaca katıydı, iyi mi yaşanır?’ şeklindeki korkularının zaman içinde değiştiğini ifade ediliyor. Dolayısıyla kamptaki eğitim ve konuşmaların yalnızca ‘Diyabeti iyi mi yönetirsiniz?’ mevzusunda değil, hem de ‘Diyabetle güzel ve özgür bir yaşam mümkündür’ mevzusunda da değişiklik sağladığını söylemek mümkün. Tüm bunlara ek olarak, ailelerin geri bildirimlerinde çocuklardaki değişimin fazlaca belirgin bulunduğunu görüyoruz. Bilhassa bazı aileler evlatlarının kamptan ilkin diyabetlerini gizleme eğiliminde oldukları, kamp sonrasında ise diyabetleriyle daha görünür ve barışık hale geldiklerini konu alıyor. Aile ve evlatların geri bildirimlerinden özetle ‘Dostum Diyabet Aile Kampı’nın temel başarısının ‘ümit, güç, moral ve dayanışma’ olduğu, diyabet eğitimini de bir topluluk deneyimine dönüştürdüğü görülüyor.”
[email protected]
Kaynak: Web Hususi
