Güneş sistemimiz, on binlerce senedir uzayda “Mahalli Yıldızlararası Bulut” olarak adlandırılan devasa bir gaz, toz ve plazma kümesinin içinde aşama kaydediyor. Meydana getirilen son araştırmalar, bu bulutun içinde sürüklenen ve güneş sisteminin koruyucu kalkanını aşarak Dünya’ya kadar ulaşan kozmik tozların, Antarktika buzullarında korunduğunu ortaya koydu.
Bilim adamları, bu tozların kaynağını belirlemek amacıyla Antarktika’dan 40 bin ila 80 bin yıl öncesine ilişik 300 kilogramdan fazla buz örneğini inceledi. Eritilen ve hususi kimyasal işlemlerden geçirilen buz örnekleri, parçacıkları hızlandırarak izotopları birbirinden ayıran gelişmiş bir kütle spektrometrisi tekniğiyle çözümleme edildi. Analizler sonucunda, yalnız devasa yıldız patlamalarında kısaca süpernovalarda ortaya çıkan “demir-60” izotopunun izlerine rastlandı.
Araştırma ekibi, geçmiş yıllarda taze kar örneklerinde buldukları demir-60 miktarını, bu antik buz örnekleriyle kıyasladığında şaşırtıcı bir sonuçla karşılaştı. Eski dönemlere ilişik buzda oldukca daha azca izotop bulunması, 40 bin ila 80 bin yıl öncesinde Dünya’ya ulaşan yıldızlararası toz miktarının günümüze kıyasla oldukca daha düşük bulunduğunu gösterdi.
Astrofiziksel vakit ölçeğine gore oldukça kısa sayılabilecek bu değişiklik, bilim insanlarını milyonlarca yıl önceki büyük patlamalar yerine, daha yakın ve mahalli bir deposu aramaya yöneltti. Araştırmacılar, bu durumun güneş sistemini çevreleyen kozmik bulutun direkt bir yıldız patlamasıyla bağlantılı bulunduğunu kanıtladığını belirtiyor.
Ortalama 124 bin senedir bu bulutun içinde gezi eden ve birkaç bin yıl sonrasında bu bölgeden çıkacak olan güneş sistemimizin geçmişini idrak etmek için uzmanlar, şimdi sistemin bu buluta girmesinden önceki döneme ilişik daha eski buz tabakalarını incelemeyi hedefliyor.
