Haber Global’in deneyimli muhabiri Ali Çiçek, habercilik yolculuğunu söyledi
Muhabirliğe başladığınız gün ile bugün içinde sizi en oldukça değiştiren tecrübe ne oldu? Sizin haberleriniz için “değişik, çarpıcı ve şaşırtıcı” deniyor. Basit bir haberi hususi bir habere dönüştürme refleksiniz iyi mi gelişti?
Tam 21 yıl…
”Ben haberci olmak isterim” diyerek asla tanımadığım insanlara bu büyük sırrımı açtığım günden bu güne kadar geçen süre…
2005 senesinde girdim bu esrarengiz dünyaya…
Fazlaca büyük bir heves, inanılmaz bir merak ve değişik işler üretme iç güdüsü. Bu üç his, beni her gün daha da oldukça besledi, daha da oldukça geliştirdi. Ankara’da başlamış olan habercilik kariyeri, 2012 senesinde İstanbul’da devam etti. Bir oldukça kanalda, değişik pozisyonlarda vazife aldım ve yaptığım iş her ne olursa olsun tek bir mottom oldu, o da ‘değişik olmalı’
Muhabirlikten, haber müdürlüğüne, haber editörlüğünden hususi haber şefliğine kadar, bu çizgim asla değişmedi. Kaldı ki sıradanlık artık günümüzün en büyük problemi. Habere ulaşmak artık oldukça daha kolay. Şu vakası asla unutmam sözgelişi, mesleğe ilk başladığım seneler, hususi haber, ekmek kadar su kadar yaşamsal öneme haiz.
Haber deposu kısıtlı. Bugünkü benzer biçimde toplumsal medyadan haber akmıyor, her telefonu olan kamerasını açıp çekmiş olduğu görüntüleri paylaşmıyor. Bir tek kanala gelen fakslar ve gazeteler…
Haber merkezleri kalabalık ve sen ekibe son dahil olansın. Dolayısıyla sana ne faks kalıyor ne de gazete. ”Al sen bulmaca çöz” diyerek gazetenin bulmaca eki bile atılmıştı önüme.
”Demek ki kendi haberlerimi kendim bulacağım” söylediğim gün aslen ben Ali Çiçek oldum. Kaynak bizzat bendim. Ne gazeteye ne de gelen fakslara ihtiyacım kalmamıştı artık ve bana nazaran en kıymetli haber, hiçbir yerde yazmayanı yazabilmek, hiçbir yerde yayınlanmayanı yayınlatabilmekti. Kısaca kimsenin görmediğini görmekti. Hep bu bilinçle yaptığım habercilik, beni oldukça büyük kanallara taşıyan büyülü bir sopa oldu.
Şimdi haber bulabilmek, 5 dakika telefonu kurcalamak kadar kolay. Bir taraftan büyük kolaylık fakat bir taraftan da büyük çekince. Çekince diyorum bu sebeple yaratıcılık, günden güne toplumsal medya çukurunda yok oluyor.
Bu çukura düşmeden emsalsiz işler ortaya çıkarabilirsen, hem haberin yaratıcısı, hem de icra edilen haber ‘hususi’ olarak anılır…
– Ses getiren haberlerinizin arkasındaki emek harcama sürecini anlatır mısınız? Bilhassa unutamadığınız bir örnek var mı?
Haber haberciyi, haberci haberi besler.
Görüntüsünden sesine, metninden KJ’sine kadar haberin her temel taşı, bütünlük içinde olmalı, zira kimi zaman haberi kısacık bir görüntü ya da birkaç saniyelik bir ses taşır.
Metniyle, perforesiyle ve kurgusuyla ortaya çıkarılan o eserin, her şeyden ilkin habercinin içine sinmesi gerekir. Ben hep şu şekilde baktım, ”Ben izlerken sıkıldıysam hepimiz sıkılır”
Dedim ya, hususi haber artık oldukça daha hususi. Artık insanların hünerlerini gösterebileceği mecralar oldukça fazla. Kısaca habercinin artık oldukça daha çok rakibi var.İşte bu aşamada devreye sabır ve etkili bir yazışma giriyor. İkna kabiliyeti eğer olmazsa olmaz.
Söylediği ilahilerle son döneme damgasını vuran Celal Karatüre örneğinden gidelim.
Tüm kanalların peşinden koştuğu Karatüre’yi ortalama 6 saatlik bir bekleyiş, sayısız telefon görüşmesi,
8 kez adres değişikliğinin arkasından Avrupa yakasından Anadolu yakasına geçerek habere ikna ettik ve Türk televizyonlarında bir ilki gerçekleştirdik.
”Olmuyorsa olmuyor dünyanın sonu değil ya” deyip kanala dönmek yerine ”bu haberi yapmalıyım, o şekilde ya da bu şekilde” diyerek ortaya milyonlarca kez izlenen bir haber çıkardık. Bu minik bir örnek fakat izlenilen yol mühim, asla pes etmemek… Değişik dokunuşlar koşul…
Üzülerek söylemeliyim ki, kolaycılık, kalitenin baş düşmanı. Bu yüzden muhabir dokunuşu oldukça mühim. Sos benzer biçimde, baharat benzer biçimde düşünmek gerek. Kimi zaman bir yemeği leziz meydana getiren, serpiştirilen bir iki gramlık baharatlardır.
-Bugün gazeteciliğe başlamış olacak biri karşınıza çıksa ona tek bir tavsiye verecek olsanız, bu ne olurdu?
”Kimsenin bakmadığı yerden bak.” Aslen bu ifade, bana nazaran haberciliğin temeli… Bir mevzuyu hepimiz haberleştirir. Kendine şu suali sor: ”İnsanlar benim yaptığım haberi niçin izlesin?”.
Eğer haberinde bu soruya bir cevap var ise, sen doğru yoldasın.
