İskenderun ilçesi Kocatepe Mahallesinde yaşayan ve Kore Savaşı’nda cephede yer edinen 103 yaşındaki Derviş Karakuş, sıhhatli beslenerek uzun yaşamayı başardı. Yaşamı süresince hem vatanına hizmet eden hem de ailesine bağlılığıyla örnek olan Karakuş’un eşine olan aşkı görenleri duygulandırıyor.
Torunlarının torunlarını gören ve eşinin adının geçtiğinde göz yaşlarına hakim olamayan asırlık Karakuş, 10 yıl ilkin vefat eden eşine olan sevgisiyle dikkat çekiyor.
Eşini kaybetmiş olduğu günden bu yana her gün mezarına giderek bir gül bıraktığını özetleyen Karakuş, “Eşimle aramızda bigün bile kırgınlık olmadı. Onu oldukca özlüyorum. Her gün aklımda, her gün yakarma ediyorum. Mezarına bir gül götürmeden içim rahat etmiyor. Orada da biz gece gündüz çalıştık milletimize, devletimize, askerimize. Her insanın görevi farklıydı; beli ayrı, taburesi ayrıydı. Şimdi o yetki benim değil, Tanrı’ın. O gün bugündür Tanrı bana bu ömrü verdi. Ben şimdi 103 yaşındayım fakat bilemezsin, bir ihtimal 110 kim bilir 120’ye kadar da yaşarım. Bu yaşam, Tanrı’ın verdiği bir bağış. Oğlun oluyor, oğlundan kızın oluyor. Kızını evlendiriyorsun, ondan da torunun doğuyor. Torununu gördüğün süre dünya senin oluyor. Yaşım kadar torunum var ve torunumun, torununu da gördüm. Tanrı bu günleri de gösterdi. Kore harbinde Altı bin beş yüz kişiydik. Doksan sekiz yıl oldu babam öleli. Annem de ölüverdi. Biz meydanlarda kaldık, yavrum. Eşimde öleli 10 yıl oldu, oldukca severdim onu. Her gün mezarlığa bir gül götürürüm, her gün. Küçüktüm o süre, bir ufacık çocuktum. Asla aklımdan çıkmıyor. Bigün bile aramızda bir kırgınlık, bir nifak olmadı” dedi.
