Türkiye, Uluslararası Sendikalar Konfederasyonu’nun (ITUC) 2016 yılından beri sürdürdüğü Küresel Haklar Endeksi’ne göre, 2024 yılında da işçiler açısından en kötü 10 ülke arasındaki yerini korudu.
Raporda ülkeler işçi haklarına saygılarına göre 1’den 5+’ye kadar derecelendirilirken, Türkiye geçen yılla tutarlı olarak en düşük notlardan birini (5, hak garantisi yok) aldı.
ITUC, şunları vurguladı: “Yıllardır Türk işçilerinin özgürlük ve haklarına amansızca saldırılar yapılıyor. Sivil özgürlükler ezildi ve sendikalar ve üyeleri, özellikle uydurma suçlamalarla ilgili soruşturmalar yoluyla sistematik olarak hedef alındı.”
Raporda özellikle işverenlerin işçilerin sendikalaşma hakkına yönelik girişimleri vurgulandı.
Raporda endişe verici bir örnek olarak, ödenmeyen ücretler ve sosyal yardımlar için işverenlerle görüşmek üzere bir fabrikayı ziyaret eden Deri Dokuma ve Tekstil İşçileri Sendikası (DERITEKS) Başkanı Makum Alagöz’e işverenin silahlı saldırısına değinildi.
Raporda ayrıca Sağlık ve Sosyal Hizmet Emekçileri Sendikası’na (SES) Mayıs 2021’den bu yana devam eden “terör suçlamalarına” da dikkat çekildi.
Türkiye Devrimci Sendikalar Konfederasyonu (DİSK) Başkanı Arzu Çerkezoğlu, rapora ilişkin yaptığı açıklamada, “Türkiye’de sendikaya üye olma veya sendika kurma hakkı, toplu sözleşme hakkı ve sendikalaşma hakkı dahil pek çok temel hak saldırı altında” dedi. Bunun sonucunda milyonlarca işçi düşük ücrete, kötü çalışma koşullarına, uzun çalışma saatlerine, iş kazalarına ve mesleki ölümlere mahkum oluyor.”
Bangladeş, Belarus, Ekvador, Mısır, Eswatini, Guatemala, Myanmar, Filipinler ve Tunus da işçi hakları açısından en kötü 10 ülke arasında yer aldı.
