Nicole Kidman, annesinin ölüm haberini aldığında Venedik’teydi. Kariyerinin en mühim ödüllerinden kabul edilen Babygirl filmiyle En İyi Hanım Oyuncu ödülünü almak için sahneye çıkmak üzereydi.
Kidman o anları “Tam sahneye çıkacaktım ki annemin öldüğünü öğrendim. Derhal Venedik’teki odama döndüm, yatağa yattım ve tamamen yıkılmış durumdaydım,” diye söyledi.
O gece yola çıkmaya çalıştı. Gece yarısı bir tekneyle havaalanına ulaşmaya çalıştı:
“Kanaldaki bir tekneye bindiğimi ve gece karanlığında, kelimenin tam anlamıyla havaalanına giden yolu bulmaya çalıştığımı hatırlıyorum. Sonrasında dönerek düşündüm: ‘Bunu bile yapamıyorum.’”
Sonunda geri döndü ve yatağa uzandı; kaybın yarattığı boşluğu tüm ağırlığıyla hissetti.
“Eşim yanımda değildi. Çocuklarım yoktu. Bir ödül almak için gitmiştim. Oldukça güzel olması ihtiyaç duyulan bir vaka bu şekilde sonlandı. İşte yaşamın zıtlığı bu,” dedi.
Kidman, o geceden sonrasında kendisiyle ilgili mühim bir şey fark ettiğini söylemiş oldu:
“Bu şekilde anlarda ne kadar dayanıklı olduğumu anlıyorum” ve “neredeyse her şeyin üstesinden gelebileceğimi.”
Nicole Kidman, anası Janelle ile olan bağından sık sık bahsetti. Daha ilkin verdiği bir röportajda şöyleki demişti: “Kendi yolunu çizdi ve kızlarının da aynı fırsata haiz olmasını istedi.”
“Annem bir ihtimal istediği kariyeri elde edemedi, fakat kızlarının eşit fırsatlara haiz olması için kararlıydı.”
Janelle’in bu sessiz fedakârlığı, iki kızını da derinden etkiledi. Nicole ve kız kardeşi Antonia, babalarının ölümünden sonrasında annelerinin yanında olmaya ve ona bakmaya çalıştı. Sadece bu kolay değildi. Kariyerler ve çocuklar içinde aile tek başına her şeyi karşılayamıyordu.
İşte Nicole Kidman’ın doğum ve bakım destekçisi olma isteği de buradan hayata merhaba dedi:
“Annem yaşamının son döneminde yalnız hissediyordu ve aile olarak sadece belli bir noktaya kadar destek olabiliyorduk,” diye deklare etti.
“Benim ve kız kardeşimin birçok evladı, kariyerleri ve işleri var. Babamız artık yoktu ve annemize bakmak istiyorduk. O süre düşündüm: Keşke dünyada yansız bir halde oturup insanlara destek ve teselli sunacak daha çok insan olsa.”
