Dedi ki:
Bugün çocuklar üstüne konuşalım mı?
Dedim ki:
Konuşalım bakalım… Hem ayrıca tam da yerinde bir mevzu oldu.
BUGÜN 11 EKİM DÜNYA KIZ ÇOCUKLARI GÜNÜ!
Dünya Kız Evlatları Günü, her yıl 11 Ekim’de dünya genelinde kutlanan bir gündür. 2012’de Birleşmiş Milletler tarafınca alınan bir kararla, kız evlatlarının cinsiyetlerinden dolayı maruz kalmış olduğu eşitsizlik mevzusundaki farkındalığın artırılması amacıyla kutlanmaya adım atmıştır. Eğitim hakkı, beslenme, yasal haklar, hanıma yönelik sertlik ve zorla evlilik mevzuları da Dünya Kız Evlatları Günü kapsamında gündeme taşınmaktadır.
Dedi ki:
Tam da niçin bilhassa kız evlatları günü diyecektim ki, açıkladınız esasen.
Dedim ki:
Bunlara konuşmanın ikeriki safhalarında yeniden değiniriz.
Dedi ki:
Çocuk üstüne genel bir giriş yapar mısınız?
Sorularımı anlatımlarınızdan üretmek isterim.
Dedim ki:
Tamam çocuk. Anlatalım bakalım
Dedi ki:
Babaaaa
Dedim ki:
Fakat 17 yaşındasın ve yaslara nazaran çocuksun. ( 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun (ÇKK) 3/1-a maddesi uyarınca daha erken yaşta ergin olsa bile, 18 yaşını doldurmamış şahıs çocuktur.)
Dedi ki:
Anladım. Hadi o halde dinliyorum sizi.
Dedim ki:
Ilk olarak bir kaç teknik informasyon ile başlamış olalım. Sonrasında “dünyada çocuk olmak” ile ilgili genel bir paylaşım yapalım.
Dedi ki:
Birazcık bekler misiniz? Kağıt kalem getireyim. Not almak isterim.
Dedim ki:
İyi olur. Bundan dolayı not almak iyi bir pekiştirme yoludur. Çocuklarla ilgili en mühim emekleri meydana getiren Gelişim psikologlarıdır. Kimisi zihinsel açıdan ele almış, kimisi oyun, kimisi kişilik, kimisi fizyolojik kimisi de etik olarak… Nerede ise hepsinin ortak noktası “kişiliğin çocuklukta şekillendiği” önermesidir.
Dedi ki:
Şu demek oluyor ki şuan sizin şuan ki yapınızın kökeninde çocukluk periyodu yaşantıların tesiri mi var?
Dedim ki:
Elbet ki, yaşam kendi sürekliliği içinde bir bütündür fakat evet, çocukluk periyodu gelişim şeması baskındır.
Dedi ki:
O halde, “ağaç yaş iken eğilir” sözü tam da buna uygun olur.
Dedim ki:
Mükemmel bir tespit. Psikolojide buna “eleştiri dönem” der.
Dedi ki:
Tam anlamıyla nedir eleştiri dönem dediğiniz şey?
Dedim ki:
Bazı davranışların yapılması elzem olduğu dönemler/zamanlar vardır. İşte o davranış o dönemde/zamanda yapılmazsa davranışın sonraki çevrelerinde sorun doğar.
Mesela, Yaşamın ilk 3 yılı, beynin en süratli geliştiği, konuşma ve dil becerilerinin kazanılması için en eleştiri dönemdir. Bu beceriler, sesler, görüntüler, değişik ortamlar ve başkalarının konuşma ve seslerine devamlı maruz kalma ile varlıklı uyaranların sunulması ile en iyi şekilde gelişir.
Dedi ki:
Oldukca fazla teknik mevzular bunlar. Birazcık zorlanıyorum anlamakta. Daha somutlayabilir miyiz çocuklarla ilgili bu konuşmayı.
Dedim ki:
Doğal ki. O halde yetişkinlere bir bildiri verelim.
Dedi ki:
Kim bilir onların bizlerden daha oldukça ihtiyacı vardır. Dinliyorum.
Dedim ki:
Problemli çocuk yoktur.
Problemleri olan çocuk vardır.
Yaramaz çocuk yoktur.
Hareketli çocuk vardır.
Sözden anlamış olmayan çocuk yoktur.
Söylenen sözden ufak çocuk vardır.
Yalan söyleyen çocuk yoktur.
Hayal gücü yüksek çocuk vardır.
Ödev yapmayan çocuk yoktur.
Mesuliyet bilinci oluşturulmayan çocuk vardır.
Öğrenemeyen çocuk yoktur.
Öğrenme ve öğretme ortamı uygun olmayan çocuk vardır.
Yeteneksiz çocuk yoktur.
Kabiliyetlerini sergileyecek ortamı olmayan çocuk vardır.
Fena söz söyleyen çocuk yoktur.
Yetişkinlerden fena söz duyan çocuk vardır.
Kimliksiz çocuk yoktur.
Çocukta ipotekli, dağınık, ters kimlik oluşturan erişkin vardır.
Başarısız çocuk yoktur.
Çocukta aşağılık duygusu oluşturan erişkin vardır.
Kendinden ve çevresinden uzak çocuk yoktur.
Yalıtılmış çocuk vardır.
…
Özetlemek gerekirse Watson’un deyimiyle, “Bana yeni doğan bir bebek verin, ben onu istediğim benzer biçimde, istersem bilim insanı istersem bir katil yaparım.”
Dedi ki:
Ne oldukça hatası doğru biliyormuşuz!
Dedim ki:
Maalesef o şekilde.
Dedi ki:
Fakat sanki yetişkinlere birazcık haksızlık olmuyor mu?
Dedim ki:
Halletmeye çalıştığım şey, bilimi referans alıp tespit yapmak. Yargılamak benim işim değil. Bildiğim en mühim şey şu: “Çocuklar gördükleriyle büyürler.”
Dedi ki:
Galiba söylenmesi ihtiyaç duyulan son şeyi de söylemiş oldunuz. Bu keyifli söyleşi için teşekkür ediyorum.
Dedim ki:
Aslına bakarsak merakın, öğrenme isteğin ve duyarlılığın için ben teşekkür ediyorum.
KIZIMLA DİALOGLAR – 10
0
Paylaş
