Gazete Duvar / Berkay Çolak
Başkent Ankara’da yazın gelmesiyle birlikte taşınma sezonu da açıldı. Kira sözleşmeleri sona eren kiracılar şimdiden bütçe dostu evler arıyor. Yüzde 25’lik kira artışı tavanı 1 Temmuz’da sona ererken, kiralaması devam edenleri daha zorlu bir dönem bekliyor. Emlakçılar tavanın kaldırılmasının mülk sahipleri üzerindeki baskıyı hafifleteceğine inanırken, kiracılar da yükselen enflasyon nedeniyle kira artışlarından endişeli.
Ankara’da daire kira fiyatları 15.000 liradan (460 dolar) 160.000 liraya (4.900 dolar) kadar değişiyor. Toplu taşıma ve alışveriş merkezlerine yakınlık bu fiyatları etkiliyor. Kiracılar yüksek kiraları “kira kisvesi altında soyulma” olarak nitelendirdi.
Ankara Tüm Emlakçılar Derneği (ATEM) Başkanı Hakan Akçam, yüzde 25’lik kira artış tavanının kaldırılmasının emlak piyasasına etkisini değerlendirdi. Akçam, boş mülkü olan ev sahiplerinin kiralarını serbestçe ayarlamak için 1 Temmuz’u beklediklerini kaydetti.
“Ancak tavanın aniden kaldırılmasının kiracılar açısından sorun yaratacağını düşünüyoruz. Ayrıca daha düşük kira ödeyen uzun vadeli kiracılar ile daha yüksek kira oranlarıyla karşı karşıya kalan yeni kiracılar arasında da ödeme farklılıkları olacak” dedi.
Akçam, yeni sıkıntıların yaşanmaması için çözüm bulunması gerektiğini vurguladı. “Yüzde 75 enflasyonun olduğu bir ortamda yeni kiracılar ciddi kira artışlarıyla karşı karşıya kalabilir. Kapağın uygulanması bir hataydı ve aniden kaldırılması da yanlıştır. Kademeli bir geçiş işe yarayabilir. Ayrıca düzenlemelerin aşırı fiyat farklılıklarını da önlemesi gerekiyor” diye konuştu.
Merkez Çankaya ilçesine bağlı Cebeci Mahallesi’nde emlakçılık yapan Emrah Kalender, her eğitim-öğretim dönemi sonunda boş evlerin arttığına dikkat çekti.
“Kiraların yüzde 50-60 artacağını varsayarsak öğrencilerin bu bölgede kalabileceklerini düşünmüyorum. Önümüzdeki dönemde mahalle profili değişebilir” dedi.
Keçiören ilçesinde kira fiyatları mahallelere göre değişiklik göstermektedir. Merkez mahallelerde kiralar 25 bin lira (770 dolar) civarındayken, daha uzak mahallelerde 15 bin liraya (460 dolar) düşüyor.
Keçiören’de restoran çalışanı olan Gökhan Sapbayır, kendisine taşınması konusunda baskı yapan ev sahibiyle yaşadığı sorunları bildirdi. “Kiram 7.000 TL. Ev sahibim arttırmak istiyor ama benim üç yaşında bir çocuğum var ve çocuğumuz yüzünden eşim çalışamıyor. Kiralar artarsa geçimimizi sağlayamayız. Her ihtimale karşı yeni bir yer aramaya başladım. Çocuğumun sokakta yaşamasına izin veremem” dedi.
İbrahim Ateş müzik öğretmeni olmak için okuyor ve Çankaya Seyranbağları’nda yaşıyor. Kendisi de öğrenci olan kardeşinin yanına taşınma aşamasındadır.
“Ayrıldığımız yer insan onuruna yakışmadı. Doğalgaz standartlarına uymayan ve her yağmur yağdığında sular altında kalan bodrum katından dönüştürülmüş bir yerdi. Durumumuz çok üzücü. İnsanlığa yakışmayan günler yaşıyoruz” dedi.
Ateş, kira tavanı kalkmadan yeni bir yer bulabildiği için kendisini şanslılar arasında saydı. Kirayı kardeşiyle paylaşmayı planlıyor ve kendi yarısını karşılamak için yarı zamanlı çalışacak.
“İlkel toplumlarda barınma temel ve erişilebilir bir ihtiyaçtı. Bugün ‘modern’ toplumlarımızda kira kisvesi altında soyuluyoruz. Öğrencisinden emeklisine, işçisinden Türkiye’deki herkese kadar en büyük stresimiz ve kaygımız barınmadır” diye şikayet etti.
(Ayşenaz Toptaş’ın İngilizce versiyonu)
