Hindistan Komünist Partisi (Marksist), bir taraftan Modi hükümetinin siyasal baskılarıyla karşı karşıya kalırken öteki taraftan alt kıtanın en köklü eşitsizlik sistemi olan Kasta karşı tarihsel ehemmiyet taşıyan bir emek harcama yayımladı. Federal Mali Suçlarla Savaşım Kurumu ED’nin eski Kerala Başbakanı Pinarayi Vijayan’ın evine düzenlemiş olduğu baskın, Kerala’dan Yeni Delhi’ye uzanan kitlesel protestolara yol açtı. Parti Genel Sekreteri M. A. Baby, Brinda Karat, Vijoo Krishnan ve Mariam Dhawale’nin de aralarında bulunmuş olduğu oldukça sayıda komünist gözaltına alındı. Baskın CPI(M), Modi hükümetinin muhalefeti federal kurumlarla sindirme politikasının parçası olarak değerlendirildi. Baskının üstünden iki ay geçmeden piyasaya çıkan “Kastın Yok Edilmesi: Marksist Bir Perspektif” başlıklı emek harcama ise tüm alt kıtada büyük ses getirmiş durumda. Siyasal baskılara rağmen üretim ve mücadeleden vazgeçmeyen hareketin çalışmasını CPI(M) üyesi B. V. Raghavulu kaleme aldı. Emek verme kast ile derslik arasındaki ilişkiyi tarihsel maddeci bir temelde ele alırken, kast ayrımcılığına karşı ekonomik, siyasal ve ideolojik mücadeleyi birleştiren somut bir program da öneriyor. Eserin önsözünü yazan Prakash Karat’a nazaran kast, ne yalnızca ekonomik temele ne de yalnızca ideolojik üstyapıya yerleştirilebilir. Çalışmada Kast sistemi üretim ilişkileriyle fikir dünyasını aynı anda kuşatan çift yönlü bir baskı düzeni olarak ele alındı.
CPI(M) tarafınca hazırlanan emek harcama, kastın yalnızca kültürel bir fark değil, emeği doğuştan bölen ve sömürüyü kuşaktan kuşağa aktaran bir sistem bulunduğunu altını çizdi. (Reuters)
KAST EMEĞİ DENETLEME SİSTEMİ
Çalışmanın temel tezi, kastın yalnızca dini inançlara ve toplumsal statüye indirgenemeyeceği yönünde. Kast düzeni, insanların mesleğini, toplumsal konumunu ve yaşam imkanlarını doğumla belirliyor; alt kastları topraksızlığa, ağır hizmetlere ve ziraat işçiliğine mahkum ediyor. Mesleğin kalıtsal hale getirilmesi, emeğin kuşaktan kuşağa aynı toplumsal gruplardan sağlanmasını güvenceye alırken hareket ve fikir özgürlüğünü de ortadan kaldırıyor. Kast bu çerçevede, emeği yalnızca sömürmekle kalmıyor; emeği sınıflandırıyor, aşağılıyor ve kendi içinde bölüyor. Toprak, eğitim ve siyasal yetki tarihsel olarak üst kastların elinde toplanırken Dalitler ve öteki ezilen kastlar ziraat işçiliği, kayıt dışı emek harcama ve düşük ücretli işlerde yoğunlaşıyor. Çalışmaya nazaran kapitalizm bu eski hiyerarşiyi ortadan kaldırmadı; tersine, işgücü piyasasını bölmek ve artı kıymet sömürüsünü derinleştirmek için onu yeni biçimlerde kullandı.
NEOLİBERALİZM KASTI YENİDEN ÜRETİYOR
Raghavulu, eğitim ve ekonomik büyümenin kastı zaman içinde kendiliğinden ortadan kaldıracağı yönündeki liberal beklentinin gerçekleşmediğini vurguluyor. 1990’lardan itibaren hızlanan özelleştirme, taşeronlaştırma ve kamusal istihdamın küçültülmesi, ezilen kastların anayasal kotalar ve kamu sektörü vesilesiyle elde etmiş olduğu sınırı olan kazanımları da aşındırmış durumda. Kast ek olarak neoliberal politikaların yarattığı yoksulluk ve öfkenin sınıfsal hedeflere yönelmesini önleyen bir parçalama aracı olarak da kullanılıyor. Çalışmaya nazaran sağ iktidar partileri, seçim dönemlerinde kast grupları arasındaki rekabeti kullanarak emekçi sınıfları bölüyor. Böylece değişik kastlarda bulunan yoksullar özelleştirme, düşük ücret, işsizlik ve güvencesizliğin sorumlusu olan ana para düzeni yerine birbirine rakip hale getiriliyor.
MÜCADELENİN TARİHSEL ROLÜ
Çalışmada sosyalistlerin Telangana, Tebhaga ve Punnapra-Vayalar şeklinde büyük köylü ve emekçi mücadelelerinde kast sınırlarını aşan birlikler kurduğu, toprak reformlarıyla kast egemenliğinin maddi temelini zayıflattığı vurgulanıyor. Kerala, Batı Bengal ve Tripura’daki sol hükümetlerin toprak dağıtımı, kiracı hakları, mahalli yönetimlere katılım, eğitim, sıhhat ve toplumsal yardım politikalarından en fazla yararlanan kesimler içinde Dalitler ile Adivasiler bulunuyor. Sol hareketlerin kuvvetli olduğu bölgelerde dokunulmazlık uygulamalarının ve feodal kast baskısının belirgin halde gerilemesi de bu tarihsel çizginin sonucu olarak değerlendiriliyor.
Tarihsel emek harcama, kastın yok edilmesini toprak reformu, işçi hakları ve emek sömürüsünün sona erdirilmesi ile beraber ele alıyor.
KÜLTÜR TANIMI DEĞİL DÖNÜŞÜM GEREK
Hindistanlı tarihçi Profesör Sajal Nag ise verdiği demeçte dışlanmış toplulukların yaşamış olduğu sorunların yalnızca kimlik farklılıklarıyla açıklanamayacağını; devlet politikaları, tarihsel kaynak kaybı ve egemen millet anlayışıyla beraber değerlendirilmesi icap ettiğini vurguluyor. Çalışmanın tarihsel bir öneme haiz bulunduğunun altını çizen Nag, yoksul kastlara mensup insanların toplumsal yaşamın, kalkınmanın ve siyasal kararların dışına itildiğini, Dalitlerin, Adivasilerin ve öteki ezilen toplulukların yaşamış olduğu eşitsizliğin yalnızca kültürel tanınmayla çözülemeyeceğini; toprak, kaynak, temsil ve siyasal güç ilişkilerinin dönüştürülmesi icap ettiğini açıkça ifade ediyor.
TOPRAK VE ÜCRET MÜCADELESİ BİRLEŞECEK
CPI(M)’nin yayımladığı emek harcama, kast sistemine karşı mücadelenin ilk adımını toprak ve üretim araçlarının tekrardan dağıtılması olarak belirliyor. Çalışmada ziraat işçilerinin ve yoksul köylülerin mühim kısmı ezilen kastlardan oluştuğu için toprak reformu, yüksek ücret, güvenli iş, konut, eğitim, sıhhat, su ve temizliğe erişim taleplerinin direkt kast karşıtı bir içerikle yürütülmesi gerektiği savunuluyor. Emek verme ek olarak kastlara özgül sorunların tüm çalışan kesimlerin ortak problemi bulunduğunun toplumda vurgulanması gerektiğine işaret ediyor. Devlet kadrolarındaki kotaların korunması ve genişletilmesi, hususi sektörde ayrımcılığın önlenmesi ve özelleştirmeye karşı savaşım de program çerçevesinde içeriyor. Tarihsel emek harcama derslik sömürüsünün sona erdirilmesi ile kastın yok edilmesinin birbirini tamamlayan iki temel vazife bulunduğunu da vurguluyor.
[email protected]
Kaynak: Web Hususi
