Şiddetli geçimsizlik yaşayan çift Aile Mahkemesi’nde karşılıklı boşanma davası açtı. Tarafları dinleyen Mahkeme; davacı – karşı davalı adama, davalı – karşı davacı eşine hemen hemen hayatta olan babasından duracak miras mallarına ilişkin ruhsal baskı yapmış olduğu, bu baskıyı davalı kadının aile üyelerinin yanında da yaparak onu rencide etmiş olduğu nedeni öne sürülerek ağır kusurlu buldu. Kararda, adamın kayınpederine de devamlı bana ‘orayı mı, burayı mı bırakacaksın’ diye baskı yapmış olduğu hatırlatıldı. Miras sebebiyle hem eşini hem de eşinin babasını bunalttığı ve bu baskısının son zamanlarda daha da arttığı, ayrı yaşadıkları dönemde de eşi ve çocuklarıyla ilgilenmediği, çocuklarını görmek için asla gelmediği dile getirildi. Kararda şu şekilde denildi: “Kadının ailesi ile ilgili ‘Senin annenden, ailenden yeter artık, bana fazlaca karşı çıkıyorsun, kendini fazlaca savunma ediyorsun’ şeklinde bağırarak cümleler sarf etmiş olduğu, bu sözleri alt komşularının işitebileceği kadar yüksek sesle bağırarak söylediği dolayısıyla eşini ufak düşürdüğü anlaşılmıştır. Davalı eşine ve küçüklere konuşurken sık sık ‘lan’ şeklinde hitap ederek argo konuşmuş olduğu, aşağılayıcı ufak düşürücü sözler söylediği, kaba davranılmış olduğu, eşine ailesinin yanında onursuz diyerek hakaret etmiş olduğu, agresif davranışlar sergilediği ortadadır. Adamın tam kusurlu olduğu nedeni öne sürülerek kadının oluşturulan davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve hanım için yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminata, adamın karşı boşanma davasının reddine karar verilmiştir.’’
Kararın adam avukatı tarafınca istinaf edilmesi üstüne devreye giren Bölge Adalet sarayı Mahkemesi (BAM), hanım ve ailesine yüksek sesle söylediği sözlerin ufak düşürücü olmadığı nedeni öne sürülerek kusur yönünden sonucu yasaya aykırı buldu. Adamın; davalı eşine ve küçüklere konuşurken sık sık ”lan” şeklinde hitap ederek argo konuşmuş olduğu, aşağılayıcı ufak düşürücü sözler söylediği, kaba davranılmış olduğu, davalı eşine ailesinin yanında “onursuz” diyerek hakaret etmiş olduğu, agresif davranışlar sergilediği şeklinde yüklenen kusurların yerinde olmadığı vurgulandı. Tespit edilen adamın kusurlu davranışlarının kadının kişilik haklarına hücum niteliğinin bulunmaması sebebiyle kadının manevî tazminat talebinin reddine karar verildi. Karar taraf vekillerince temyiz edilince dava dosyası Yargıtay 2. Hukuk Dairesi gündemine geldi.
MİRAS DERDİNE DÜŞEN ERKEK EŞE KÖTÜ HABER
Yargıtay, davalı-karşı davacı kadının ‘adamın devamlı hakaret etmiş olduğu’ iddiasının dinlenen şahit beyanları ile de ispatlandığına dikkat çekti. Bu eylemin adama kusur olarak yüklenmesi icap ettiğinin vurgulandığı kararda; hakaret eyleminin kadının kişilik haklarına hücum teşkil eder durumunda olduğu hatırlatıldı. Aile Mahkemesi’nce kabul edilen ve gerçekleşen adamın ‘hanıma babasından duracak miras mallarına ilişkin ruhsal baskı yapmış olduğu, bu baskıyı davalı kadının aile üyelerinin yanında da yaparak onu rencide etmiş olduğu’ yönündeki kararın hukuka yuğun olduğu dile getirildi. Davalının babasına da sürekli bu mevzuda baskı yaparak ‘orayı mı yoksa burayı mı bana bırakacaksın?’ diye sordurulmuş olduğu, bu hususta hem eşini hem de eşinin babasını bunalttığı ve bu baskısının son zamanlarda daha da arttığı açıklandı. Bu davranışlarının da kadının kişilik haklarına hücum teşkil eder özellikte olduğu anlaşıldığının altını çizen Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, Bölge Adalet sarayı Mahkemesi’nce hanım yararına uygun oranda manevî tazminata karar verilmesi gerekirken, hatalı kusur değerlendirmesi ve hatalı gerekçe ile kadının manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesini doğru bulmadı. Bölge Adalet sarayı Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ve manevî tazminat yönünden hanım yararına bozulmasına hükmedildi.
