Beethoven başta olmak suretiyle klasik repertuar için orijinal metronom işaretlerini takip etti, vibratoyu neredeyse tamamen reddetti ve orkestrayı daha saydam ve ritmik kıldı.
1962’de Schütz Choir’u, 1978’de ise London Classical Players’ı kurdu. Bu topluluklar, devrin müziğini örneksiz enstrümanlarla icra ederek klasik yorum dünyasını dönüştürdü.
Stuttgart Radyo Senfoni Orkestrası ile çağıl enstrümanlarla icra anlayışını tarihsel kriterlerle harmanlayarak yeni bir orkestral ses estetiği yarattı.
Berlin, Viyana Filarmoni, Camerata Salzburg, Orchestra of St. Luke’s ve Zürih Oda Orkestrası şeklinde önde gelen topluluklarla çalıştı. Bunların yanı sıra La Scala, Royal Opera ve Proms konserlerinde yer aldı.
Norrington’un yaşamı
Norrington, 16 Mart 1934’te Oxford’da hayata merhaba dedi; Clare College, Cambridge’de İngiliz edebiyatı eğitimi aldıktan sonrasında müzik kariyerine yöneldi.
Klasik müzik performansında şeffaflık, hız ve tarihsel sadelik getirdi; vibrato karşıtlığı onu bazı eleştirmenlerle karşı karşıya bıraktı. Proms’ta seyirciyle direkt iletişime geçerek dinleyicileri müziğe dahil eden bir şef olarak hafızalara kazındı. Bazı eleştirmenler yaklaşımını “literalizm” olarak değerlendirse de müziğe getirmiş olduğu fetihçi ruh, yorum dünyasında kapsamlı tartışmalar başlatarak performans pratiklerini zenginleştirdi.

