Ancelotti Marcana’da Brezilya’yı sahaya dört forvetle ve net bir planla çıkardı: Top onlara süratli gelsin, ne kadar iyi olduklarını göstersinler ve maçı onlar çözsün. Plan işe yaradı; Estevao, Canarinha formasıyla ilk golünü attı ve Ancelotti’nin yüzü güldü. Brezilya ritmini bulmaya başladı.
Tamamen etkisiz bir Şili karşısında Brezilya yeni stratejisini uyguladı: Fazlaca dikine oyun, kanatlara fazlaca top ve bol miktarda bireysel kabiliyet. Kanatlardan Martinelli ve Estevao, rakipleri arasından imkânsız diagonal koşular çizmeye çalışırken, 10 numarayı sırtına geçiren Raphinha da ceza sahası çevresinde top dağıtıp kucak dolusu orta yapmış oldu.
Maçın derhal başlangıcında ilkin Gabriel sonrasında Casimero Şili kalesini yokladı. Bu iki erken pozisyon, maçın iyi mi geçeceğini gösteriyordu: Brezilya devamlı hücumdayken Şili ise uzun toplarla bile sahasıdan çıkmayı başaramıyordu.
Brezilya, Şili karşısında Casemiro ve Bruno Guimaraes’in oluşturduğu çift pivot yardımıyla sağlam bir görüntü verdi fakat futbol anlamında fazlaca şey sunmadı. Her şey ön taraftaki oyuncuların ilhamına bağlıydı. Gol de bu şekilde bir kıvılcımdan geldi: Raphinha koşu yapmış oldu, Vigouroux’yu geçmeye çalıştı, kaleciden dönen topu Estevao rövaşata ile tamamladı ve ulusal ekip formasıyla ilk golünü attı.
İlk yarının sonunda ise tartışmalı anlamış olur yaşandı: Maripán’a ilkin kırmızı kart çıktı, sonrasında VAR sonucu sarıya çevirdi. Casemiro’nun yerdeki rakibine yapmış olduğu basma hareketi ise VAR tarafınca kırmızıya layık bulunmadı.
İkinci yarı oyuncu değişikliklerine kadar can sıkan geçti. Sahaya istekle giren Luiz Henrique, iki golün hazırlığını yapmış oldu. Ilkin mükemmel bir hareketin arkasından Paquetá kafayla tamamladı, arkasından da Zenitli oyuncunun direkten dönen şutunu Bruno Guimaraes tamamladı. Brezilya çoktan Dünya Kupası biletini almış, Şili’nin ise hiçbir şansı kalmamışken, bu maç Ancelotti’ye fazlaca şey kazandırdı; Nicolás Córdova içinse yalnızca Şili’nin zamanı susuzluğunı gidermekten hâlâ ne kadar uzak bulunduğunu hatırlattı.
Carlo’nun hâlâ sisteme oturtması ihtiyaç duyulan parçalar var, fakat Maracaná’da görülenler iyimserlik için yeterliydi. Brezilyalılar futbol oynamayı tamamen unutmuş değiller.
