New York Belediye Başkanı Zohran Mamdani’nin geçtiğimiz hafta yapmış olduğu “24 Nisan” paylaşımı, 1915 vakalarını tarihsel bağlamından kopararak Amerikan iç siyaseti, diaspora baskısı ve internasyonal propaganda hattının yeni bir enstrümanına dönüştürdü. Mamdani; mesajında “1,5 milyon Ermeni’nin Osmanlı İmparatorluğu tarafınca öldürülmüş olduğu” yalanını, 1915’le sınırı olan tutmadı; 2020 Karabağ Savaşı ve 2023’te bölgeden ayrılan Ermeniler üstünden Türkiye ile Azerbaycan’ı açıkça hedef tahtasına oturttu. Sadece Mamdani’nin New York’tan dolaşıma soktuğu sözde soykırım anlatısı, hem arşiv kayıtları hem de Türkiye’nin senelerdir masada tuttuğu “ortak tarih komisyonu kurulsun, arşivler beraber incelensin” çağrısıyla çelişiyor. Aynı dönemde katledilen yüz binlerce Müslüman Türk’ün yok sayılması ise Mamdani ve diaspora siyasetinin iftiralarını gözler önüne seriyor.
Tarihçi Prof. Dr. Taha Niyazi Karaca, Ermeni ayaklanmalarının başladığı 1890 ile 1896 içinde 25 bin Türk’ün öldürüldüğünü belirtiyor. Karaca, tehcir sırasındaki Ermeni kayıplarının 200 bin civarında bulunduğunu, bunların çoğunun salgın hastalıklar ve cenk şartları sebebiyle yaşamını kaybettiğini; kafilelere saldırarak Ermenileri öldüren 2 binden fazla suçlunun idam ve değişik cezalara çarptırıldığını vurguluyor.
TAŞNAK-HINÇAK’IN KAPATILDIĞI TARİH
Mamdani ve temsil etmiş olduğu diaspora çevrelerinin 24 Nisan’da tekrardan dolaşıma soktuğu iddialar, hem Türkiye hem de yabancı arşiv belgelerinde tek tek çürüyor. Yalanların başlangıcında ise 24 Nisan zamanı geliyor. Osmanlı İdaresi’nin Ermeni vatandaşlara yönelik “mecburi iskân” sonucu, 27 Mayıs 1915’te alındı. Oysa sözde soykırım iddialarını korumak için çaba sarfeden çevrelerin sembol kabul etmiş olduğu 24 Nisan, arşiv kayıtlarında ne Ermeni ahaliye yönelik genel bir uygulamaya ne de tehcir sonucuna karşılık geliyor. Peki 24 Nisan 1915’te ne oldu? Belgelerin yanıtı net: Osmanlı yönetimi, 1894 Sason ayaklanması, 1896 Osmanlı Bankası baskını, 1905’te Sultan 2. Abdülhamid’e düzenlenen suikast girişimi, Rus ordusunun Kafkaslar’daki ilerleyişi esnasında yaşanmış olan casusluk ve silahlı ortaklık faaliyetleri ile 15 Nisan 1915 Van isyanının peşinden harekete geçti. 24 Nisan 1915’te piyasaya sürülen bir genelgeyle Taşnak, Hınçak ve benzeri Ermeni komitelerinin kapatılması, örgüte ilişik evraklara el konulması ve teşkilat yöneticilerinin tutuklanması talimatı verildi. Türkiye karşıtı çevreler ise bu zamanı senelerdir ısrarla sözde soykırımın başlangıç günü benzer biçimde sunmaya devam ediyor.
İDDİALAR BASKI ARACI
Türk Tarih Kurumu eski başkanlarından Prof. Dr. Metin Hülagü’ye gore, sözde soykırım iddiaları başta Fransa olmak suretiyle ABD ve İngiltere eksenli bir tehdit unsuru ve siyasal baskı aracı olarak kullanılıyor. Ermeni meselesini emperyalizmin Osmanlı’dan Cumhuriyet’e bıraktığı ağır miraslardan biri olarak değerlendiren Hülagü, 1880’den 1914’e kadar geçen süreçte imparatorluğun birçok bölgesinde Ermeni isyanlarının yaşandığına dikkat çekiyor.
VAN KATLİAMI DÖNÜM NOKTASI
Hülagü’ye gore Birinci Dünya Savaşı yıllarında Van’da yaşanmış olan yıkım da bu münakaşanın en eleştiri başlıklarından biri. Hülagü, eski Van şehrinin savaşın en ağır izlerini taşıyan merkezlerden biri bulunduğunu hatırlatırken, “Van, Ermenilerin olsaydı ve biz Van’ı yakmış olsaydık, burası çoktan sembol bir merkeze dönüştürülür, üstüne filmler yapılırdı” sözleriyle Müslüman ahalinin hafızadaki kayıplarının görünmez kılındığını korumak için çaba sarfediyor.
MÜSLÜMAN TÜRKLER KATLEDİLDİ
Tarihçi Prof. Dr. Recep Karacakaya ise Birinci Dünya Savaşı esnasında Ermeni çetelerinin saldırılarından kaçarak Anadolu’nun iç bölgelerine sığınan Müslümanların sayısının 1 milyon 236 bin bulunduğunu söylüyor. Karacakaya, 605 bin kişinin yollarda açlık, susuzluk ve salgın sebebiyle yaşamını yitirdiğini; 1914-1921 içinde ise 516 bin 105 Müslüman’ın katledildiğini belirtiyor. Prof. Dr. Karacakaya; söz mevzusu belgelerin yalnızca Türk arşivlerinde değil; ABD, Rus, İngiliz, Fransız ve Alman arşivlerinde de yer aldığını bilgisini paylaşıyor.
TEHCİR EDİLEN 700 BİN KİŞİ
Tarihçi Prof. Dr. İbrahim Ethem Atnur da, tehcir edilen Ermenilere yönelik yardımların Türk, Alman, Amerikan ve Avusturya-Macaristan arşivlerinde görülebilceğini ifade eden adlardan. Atnur ek olarak Ermeni muhacirlerin bütünüyle çöllere sürüldüğü ve kamplarda tutulduğu iddiasınıne propaganda amaçlı bir anlatı bulunduğunu vurguluyor.
DÜŞMAN SAFINA GEÇTİLER
Alman arşivleri de münakaşanın bir başka ayağını oluşturuyor. Tarihçi Prof. Dr. Selami Kılıç ise şu noktaya dikkat çekiyor: “Alman Büyükelçi Hans von Wangenheim, 18 Mayıs 1915’te Van’ın Ruslar tarafınca işgal edildiğini, Ruslarla ortaklık icra eden Ermenilerin Müslümanları katlettiğini, 80 bin Müslüman’ın Bitlis’e doğru kaçtığını Berlin’e bildiriyor. Max von Oppenheim’ın raporunda da savaşın başlamasıyla Ermenilerin Fransız, İngiliz ve Rus tarafına geçmiş olduğu, Van ve çevresinde Müslümanlara yönelik ağır saldırılar düzenlenmiş olduğu kayıtlı.”
Türkiye’nin senelerdir yapmış olduğu davet ise aynı yerde duruyor: Arşivler açılsın, ortak tarih komisyonu kurulsun, Türk, Ermeni ve internasyonal uzmanlar belgeleri beraber incelesin.
HUKUKİ KARAR YOK
Internasyonal hukuk uzmanı Emekli Büyükelçi Pulat Tacar ise hukuki boyutu netleştiriyor: “Soykırım suçunun mahkemede yargı altına alınabilmesi için yalnızca fiiller değil, hususi kastın da ortaya konulması gerekiyor. Tacar’a gore bugüne dek Türkiye aleyhine verilmiş bağlayıcı bir mahkeme sonucu bulunmuyor. AİHM’in Perinçek-İsviçre davasında verdiği karar da münakaşanın ifade özgürlüğü boyutunu görünür kıldı.”
[email protected]
Kaynak: Web Hususi
