2026 Dünya Kupası’nda son 16 turuna gelinirken teknik adam ayrılıkları ve erken vedalar turnuvanın en fazlaca konuşulan başlıklarından biri oldu. İspanya’nın önde gelen spor gazetelerinden Mundo Deportivo’da Santi Nolla imzasıyla piyasaya çıkan yazıda, kupaya şimdiden veda eden bazı ülkeler ayrı bir dosya olarak ele alındı.
Nolla’ya gore her elenmeyi aynı kefeye koymak doğru değil. Bazı takımlar için teknik direktör değişikliği organik bir sürecin parçası sayılabilir. Sadece Almanya, Uruguay ve Türkiye için tablo daha ağır. İspanyol yazar, bu üç ülkeyi turnuvanın “en büyük üç başarısızlığı” olarak vasıflandırdı.
Yazıda bilhassa Almanya’nın Paraguay karşısında penaltılarla elenmesi büyük kırılma olarak anlatıldı. Julian Nagelsmann’ın ayrılığı, yalnızca bir teknik direktör değişimi değil, Alman futbolunun turnuvadaki büyük çöküşünün sonucu olarak değerlendirildi. Nolla, Ronald Koeman yönetimindeki Hollanda’nın elenmesini ise aynı kategoriye koymadı. Hollanda’nın iyi futbol oynadığını, ek olarak Fas benzer biçimde turnuvanın kuvvetli ekiplerinden birine karşı penaltılarla kaybettiğini altını çizdi.
Türkiye için meydana getirilen değerlendirme ise direkt beklenti farkı üstünden geldi. Nolla, Arda Güler’in liderlik etmiş olduğu Ulusal Ekip’ın Paraguay, Avustralya ve ABD’nin yer almış olduğu gruptan çıkamamasını ağır bir netice olarak görmüş oldu. Yazıda bu üç rakibin kuvvetli takımlar olduğu kabul edildi; sadece mevcut Türk futbol seviyesi düşünüldüğünde grubun aşılabilir olduğu açıklandı.
Bu yorum Türkiye açısından tanıdık bir tartışmayı tekrardan açıyor. Kadro kalitesi, Avrupa’da oynayan futbolcu sayısı ve Arda Güler benzer biçimde hususi bir yeteneğin varlığı, turnuva öncesinde beklentiyi yükseltmişti. Ulusal Ekip’ın grupta kalması bu yüzden yalnızca sportif bir netice olarak değil, kaçan büyük bir fırsat olarak kabul edildi.
Uruguay da listenin ikinci büyük hayal kırıklığı olarak yer aldı. İki kez dünya şampiyonu olan Cenup ABD ekibinin son 32 turunu bile görememesi, Marcelo Bielsa benzer biçimde kuvvetli bir teknik insanın varlığına karşın açıklanması zor bir netice olarak değerlendirildi. Nolla, Uruguay’ın İspanya’ya kaybetmesini düzgüsel karşılarken Suudi Arabistan ve Yeşil Burun karşısında yengi alamamasını kabul edilemez buldu.
Turnuvada teknik direktör koltukları da hızla boşaldı. Uruguay, Suudi Arabistan, Hollanda, Ekvador, Çekya, Tunus, Cenup Kore, Cenup Afrika ve Almanya’da teknik adam değişikliği yaşandı. Nolla, bu tabloyu çağdaş futbolda sabrın azalmasına ve uzun vadeli projelerin yerini kısa vadeli sonuca bırakmasına bağladı.
Yazıda Didier Deschamps ve Zlatko Dalic örnekleri de bu yüzden ayrı bir yere kondu. Deschamps, Fransa’nın başlangıcında 2012’den bu yana dört Dünya Kupası görmüş oldu. Dalic ise 2017’den beri Hırvatistan’ı yönetiyor. Buna karşılık Tunus’ta Sabri Lamouchi’nin daha ilk maçtan sonrasında görevden alınması, kupadaki sert teknik direktör trafiğinin en çarpıcı örneklerinden biri olarak yayınlandı.
Santi Nolla’nın değerlendirmesinde Türkiye’yi öteki erken elenen ülkelerden ayıran nokta, potansiyel ile netice arasındaki makas. Ulusal Ekip, turnuvaya yalnızca katılmış olmakla yetinmeyecek bir ekibe sahipti. Arda Güler’in Real Madrid’deki yükselişi, Hakan Çalhanoğlu’nun tecrübesi ve Avrupa’da forma giyen oyuncuların sayısı, Türkiye’yi gruptan çıkma hedefinin organik adaylarından biri yapıyordu.
İspanyol basınındaki sert yorumun temelinde de bu var: Türkiye fena bir kura çekmiş olduğu için değil, elindeki kadronun karşılığını alamadığı için eleştiriliyor. Dünya Kupası’nın hemen hemen son 16 turu oynanırken dokuz teknik insanın ayrılması turnuvanın acımasızlığını gösterdi. Sadece Nolla’ya gore aslolan büyük yara Almanya, Uruguay ve Türkiye’de açıldı.
