Eurovision festivali yara aldı ve 70 senelik tarihinde en büyük krizini yaşıyor.La Vanguardia’nın Berlin muhabiri María-Paz López, La Vanguardia genel gösterim yönetmen yardımcısı Enric Sierra ile yapmış olduğu söyleşide, İspanya’nın da aralarında bulunmuş olduğu bazı ülkelerin İsrail’in iştirak etmesi halinde yarışmaya katılmama kararının festival için doğurduğu siyasal, ekonomik ve görüntü neticelerini söyledi. Ek olarak bu irdelemenin yarışmanın geleceğine dair sual işaretleri yarattığını altını çizdi.
María-Paz López, söz mevzusu boykotu “ağır bir kriz” olarak vasıflandırıyor ve Avrupa Gösterim Birliği’nin (EBU), Gazze’deki ölümcül askeri saldırılar sebebiyle, ki bu saldırılar BM tarafınca bile soykırım olarak tanımlandı, İsrail’e yönelik boykot çağrılarının artmasını önlemek için attığı adımları açıklıyor.
López, bu boykotun festival tarihindeki en büyük boykot bulunduğunu hatırlatıyor. Madrid’de (1969) Avusturya’nın Franco diktatörlüğünü protesto için katılmaması ya da Rusya’nın (2022) Ukrayna işgalinden sonrasında yarışmadan atılması bile bu seviyede bir kriz yaratmamıştı.
Boykotun ekonomik açıdan da negatif tesirleri dikkat çekici. İspanya, yarışmaya en fazla katkı elde eden beş ülkeden biri. Eğer çekilirse yalnızca maddi katkıyı kesmekle kalmayacak, hem de yarışmayı yayınlamayacak da. Bu durum, festivalin küresel seyirci kitlesini ve televoting (izleyici oylaması) gelirlerini de direkt etkileyecek. Şundan dolayı İspanya, Avrupa’nın en büyük ülkelerinden biri ve ortalama 50 milyon nüfusa haiz.
Avrupa Gösterim Birliği, Aralık ayında, Mayıs’ta Viyana’da düzenlenecek Eurovision’a İsrail’in iştirakı mevzusunda ne yapılacağına karar verecek. O tarihe kadar İsrail’in katılımını boykot edecek ülkelerin sıralaması artabilir. Sadece María-Paz López’e bakılırsa bu sayının oldukca fazla artması beklenmiyor; Almanya yada ev sahibi Avusturya şeklinde mühim ülkelerin İsrail’e desteğini sürdüreceği düşünülüyor.

