Aile Mahkemesi’ne başvuran yaşlı adam, eşinin kendisini hor gördüğünü, aşağıladığını, hakaret ettiğini, evden kovduğunu, emekli maaş kartını vermeyerek ekonomik özgürlüğünü kısıtladığını öne sürdü. Evden kovulduktan sonrasında uzun bir süre sokaklarda kaldığını, soğuktan korunmak için camiye sığındığını, geceleri camide kaldığını belirterek boşanma davası açtı. Önlem ve yoksulluk nafakası ile maddi ve tinsel tazminat talebinde bulunmuş oldu.
HASTALIĞI KUSUR GÖRDÜ
Mahkemede ifade veren davalı hanım ise iddiaların aslı astarı olmayan bulunduğunu, davacının birlik görevlerini yerine getirmediğini, sıhhat sorunları sebebi ile kocasına bakamayacağını, evden ayrılarak kızının yanına gitmesini istediğini dile getirdi.
Şeker hastalığından dolayı gözleri görmemeye başlayınca eşinin destek olmadığını, hastane ve tedavi süreçlerinde adam kardeşinin baktığını, kızı ve damadının destek bulunduğunu, davacının müvekkilinin hastalığını bir kusur olarak gördüğünü iddia etti.
İŞLETMESİNDE YATIP KALKTI
Kendisini aşağılayıp küçümsediğini, davacının dönem dönem camide işlettiği çay ocağında kalmasının hastalığından kaçmak istemesinden kaynaklandığını kaydetti. Davacının maddî ve manevî tazminatların reddine karar verilmesini talep etti.
AİLE MAHKEMESİ REDDETTİ
Aile Mahkemesi; ayrı yaşamı sürdürmenin boşanma davasında davalıya kusur olarak yüklenemeyeceğine dikkat çekti. Davalı tanıklarının beyanları incelendiğinde davacının davalıya bakmadığı, sıhhat sorunları ile ilgilenmediğinin belirtildiği, bu durumunda kusurlu olan tarafın davacı olduğu, davalının kusurlarını da ispatlayamadığı öne sürülen nedeni ile davanın reddine hükmetti.
HASTA EŞE BAKMAMAK BOŞANMA SEBEBİ
Davalı lehine hükmedilen önlem nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına, karar kesinleştiğinde kaldırılmasına karar verildi. İtirazı Bölge Adalet sarayı Mahkemesi’nden dönen koca sonucu temyiz etti. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, hasta eşe bakmamayı boşanma sebebi sayıp Aile Mahkemesi hükmünü onayladı.
