En çarpıcı örnek final maçına ilişik. New Jersey’deki MetLife Stadyumu’nda oynanacak final için bazı biletlerin fiyatı 2,3 milyon dolara kadar terfi etti. Oysa aynı kategori biletlerin resmi satış fiyatı ortalama 10.990 dolardı. Yalnız üç ay içinde yaşanmış olan bu artışın ortalama yüzde 900’e yetişmesi, piyasanın kontrolden çıkmış olduğu yorumlarını bununla beraber getirdi.
Bu süreçte FIFA’nın görevi de münakaşa mevzusu. Kurum, tekrardan satış platformunda fiyatlara direkt müdahale etmese de her işlemden hem alıcıdan hem satıcıdan yüzde 15 komisyon alıyor. Bu da yüksek fiyatlı satışlar gerçekleştikçe FIFA’nın gelirinin katlanarak artması anlamına geliyor. Tek bir bilet satışından yüz binlerce dolarlık komisyon elde edilebilmesi, eleştirilerin merkezinde yer ediniyor.
Önceki dünya kupalarında uygulanan fiyat sınırlarının kaldırılması, bu tabloyu daha da belirgin hale getirdi. Katar 2022’de tekrardan satış fiyatlarına ciddi sınırlamalar getirilirken, 2026 turnuvası için bu engellemeler tamamen kaldırıldı. FIFA bu sonucu, ABD ve Kanada’daki kontrolsüz karaborsayı engelleme nedeni öne sürülerek savunsa da, birçok uzmana bakılırsa ortaya çıkan durum “resmileştirilmiş bir vurgunculuk piyasası”ndan ibaret.
Fiyatlar yalnızca finalle sınırı olan değil. Yarı final karşılaşmalarında da benzer bir tablo görülüyor. Resmi fiyatı 10-11 bin dolar seviyesinde olan biletler, tekrardan satışta 50 bin dolara kadar çıkarken, bazı karşılaşmalarda bu rakamlar daha da yukarı tırmanıyor. Hatta grup maçlarında bile ciddi fiyat artışları dikkat çekiyor.
Bu gelişmeler, Dünya Kupası’nın giderek “her insanın erişebileceği bir futbol şöleni” olmaktan uzaklaştığı yönünde eleştirilere yol açıyor. Uzmanlar, mevcut sistemin ekonomik gücü yüksek olan taraftarları avantajlı hale getirdiğini ve organizasyonun ruhuna zarar verebileceğini belirtiyor.
Öte taraftan FIFA’nın bu modelden elde edeceği gelir de dikkat çekici boyutta. Tahminlere bakılırsa kurum, yalnızca tekrardan satış komisyonlarından yüz milyonlarca dolar ek kazanç sağlayabilir. Bu durum, 2026 Dünya Kupası’nın yalnız sahadaki mücadeleyle değil, ekonomik boyutuyla da uzun süre konuşulacağını gösteriyor.
