Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 2026 yılına ilişkin 1495 sayılı kararıyla, emek harcama yaşamında mühim bir ihtilaf mevzusu oluşturan senelik izinler için mühim bir yargı verdi.
10 günden azca kullanılan izinlerin haklı fesih sebebi sayılacağını yönünde yasal uygulamalar bulunuyor ve bazı çalışanlar, bundan dolayı iş sözleşmelerini fesih ediyordu. Yüksek Mahkeme, önüne gelen bir anlaşmazlıkta, “İşçinin talebi ve rızasıyla 10 günden kısa sürelerle kullanılan senelik izinlerin tek başına haklı fesih sebebi oluşturmayacağına” karar verdi.
Dava dosyasına bakılırsa, davacı işçi, 16 Aralık 2013 ile 27 Nisan 2022 tarihleri içinde davalı şirkette gümrük müşavir yardımcısı olarak çalıştı. İşçi, emek harcama süresi süresince senelik izin taleplerinin işlerin yoğunluğu gerekçe gösterilerek reddedildiğini, kendisine bir defada en fazla altı gün izin kullandırıldığını ve kullanılmayan izinlerinin tutarının ödenmediğini ileri sürdü. Dava dilekçesinde 68 günlük kullanılmayan senelik izni bulunduğunu belirten işçi, senelik izinlerinin gereği şeklinde kullandırılmaması sebebiyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini savundu. Ek olarak 2017 yılının ikinci yarısı ile 2020 yılına ilişkin primlerinin ödenmediğini ileri sürdü. İşçi; kıdem tazminatı, senelik ücretli izin alacağı ve prim alacağının işverenden tahsilini talep etti.
İLK DERECE MAHKEME ÇALIŞANI HAKLI BULDU
İlk Aşama Mahkemesi, imzalı izin talep formlarına bakılırsa işçinin toplam 48 gün senelik izin kullandığını belirledi. Mahkeme, işçinin kıdem süresine bakılırsa toplam 130 gün senelik izne hak kazandığını ve 82 günlük kullanılmayan izninin bulunduğunu kabul etti. Senelik izinlerin gereği şeklinde kullandırılmadığı sonucuna ulaşan Mahkeme, işçinin sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğine karar verdi. Bundan dolayı kıdem tazminatı ile 82 günlük senelik izin tutarı yargı altına alındı. İşçi prim alacağını ispatlayamadığı için bu talep reddedildi.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, Bölge Adalet sarayı Mahkemesi kararını kaldırarak İlk Aşama Mahkemesi kararını bozdu. Bozma sonucunda şu üç mevzu üstünde duruldu: Kısa Süreli İzinler Tek Başına Haklı Fesih Sebebi Sayılmadı
YASAYA GÖRE BÖLÜNEMEZ ANCAK İŞÇİNİN RIZASI VARDI
4857 sayılı İş Kanunu’nun 56’ncı maddesine bakılırsa senelik ücretli izin işveren tarafınca bölünemez. Tarafların anlaşmasıyla bölünmesi durumunda ise izinlerden birinin 10 günden azca olmaması gerekir. Yargıtay, somut vakada izin belgelerinde yer edinen sürelerin 10 günden kısa bulunduğunu kabul etti. Sadece bu izinlerin işçinin talebi ve rızasıyla bölündüğünü belirledi. Kararda, işçinin daha uzun süre izin kullanmak istediğini minimum bir ay öncesinden yazılı olarak işverene bildirdiğinin ve bu talebin işveren tarafınca daha kısa süreye indirildiğinin ispatlanamadığı açıklandı. İşverenin fazlaca uzun süre asla izin kullandırmadığı yada işçinin izin talebini gerekçesiz şekilde reddettiği de kanıtlanamadı. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, yerleşik uygulamasına bakılırsa senelik iznin işçinin talebiyle 10 günden kısa sürelerle kullandırılması durumunda bu izinlerin geçerli bulunduğunu belirtti. Bundan dolayı işçinin yapmış olduğu feshin haklı nedene dayanmadığına ve kıdem tazminatı talebinin reddedilmesi gerektiğine karar verdi.
