Çin’in üretim gücü ve Avrupa’nın teknoloji ile verimlilik pozitif yanları küresel rekabetin şartlarını değiştirirken Türkiye sanayisinin gelecekte iyi mi bir yol izlemesi gerektiği tartışılıyor.
MAKFED Yüksek İstişare Kurulu Başkanı ve İstanbul Endüstri Odası (İSO) Başkan Talibi Adnan Dalgakıran da Türkiye sanayisinin önündeki problemler ve çözüm yollarına ilişkin değerlendirmelerde bulunmuş oldu.
“ŞİRKETLERİN YARININI GÜÇLENDİRMELİYİZ”
Dalgakıran’a gore Türkiye’nin endüstri politikası yalnızca mevcut işletmelerin korunmasına odaklanmamalı. Şirketlerin dönüşümünü sağlayacak, verimliliğini yükseltecek ve küresel pazarlardaki rekabet enerjisini artıracak yeni bir sistem oluşturulması gerekiyor.
“Şirketlerin bugününü kurtarmaktan oldukca yarınını güçlendirecek bir anlayışa ihtiyacımız var” diyen Dalgakıran, üretim teknolojilerindeki süratli değişime dikkat çekti.
TÜRKİYE İÇİN ORTAK SANAYİ STRATEJİSİ ÖNERİSİ
Dalgakıran’ın öne çıkardığı başlıklardan biri de kapsamlı bir endüstri stratejisinin oluşturulması.
Bu stratejinin yalnızca kamu tarafınca değil, sanayiyi temsil eden kuruluşlar, odalar ve sivil cemiyet örgütlerinin katılımıyla hazırlanması icap ettiğini korumak için çaba sarfeden Dalgakıran, Türkiye ile rakip ülkeler arasındaki farkların detaylı şekilde ortaya konulmasını önerdi.
Dalgakıran, “Hammadde, enerji, iş gücü, otomasyon, dijitalleşme, finansmana erişim ve üretim kapasitesi benzer biçimde birçok başlıkta Türkiye ile rakip ülkeler arasındaki farkları ortaya koymalıyız” değerlendirmesinde bulunmuş oldu.
TEŞVİK SİSTEMİ İÇİN YENİ MODEL
Türkiye’deki teşvik sisteminin de tekrardan ele alınması icap ettiğini belirten Dalgakıran, şirketlere verilen desteklerin sonuçlarının ölçülmesini önerdi.
Buna gore Ar-Ge desteği alan bir firmanın söz mevzusu destek sonrasında üretim, ihracat, verimlilik ve katma kıymet açısından ne kadar ilerleme kaydettiğinin takip edilmesi gerekiyor.
Dalgakıran’a gore teşviklerin temel amacı şirketlerin mevcut durumunu korumak değil, onları daha rekabetçi bir noktaya taşımak olmalı.
“NEYİ ÜRETECEĞİMİZ KADAR NASIL ÜRETECEĞİMİZ DE ÖNEMLİ”
Dünyada fabrikaların emek harcama biçiminin hızla değiştiğine işaret eden Dalgakıran; robotik sistemler, otomasyon, suni zekâ, dijital üretim ve veri analitiğinin yeni endüstri düzeninin merkezine yerleştiğini altını çizdi.
Türkiye’nin yalnızca hangi ürünleri üreteceğini tartışmasının kafi olamayacağını belirten Dalgakıran, üretimin hangi teknoloji ve verimlilik düzeyinde gerçekleştirileceğinin de belirleyici olacağını söylemiş oldu.
“Üretim biçimleri değişiyor. Dünyada otomasyon ve robotik üretimin oranı yükselirken bizim hâlâ geçmişin maliyet yapılarıyla rekabet etmeye çalışmamız doğru değil. Teknolojiyi, verimliliği ve insan kaynağını beraber geliştirmeliyiz.”
ŞİRKETLERE “BİRLİKTE HAREKET EDİN” ÖNERİSİ
Dalgakıran’ın dikkat çeken önerilerinden biri de rakip şirketlerin belirli alanlarda iş birliğine gitmesi.
Şirketlerin pazarda rekabet etmeye devam ederken ortak satın alma, teknoloji yatırımları ve internasyonal pazarlara giriş benzer biçimde alanlarda beraber hareket edebileceğini belirten Dalgakıran, bunun maliyet pozitif yanları yaratabileceğini beyan etti.
Küresel rekabetin ulaşmış olduğu noktada her firmanın tek başına savaşım etmiş olduğu geleneksel modelin tekrardan değerlendirilmesi icap ettiğini savundu.
“İSO’NUN ROLÜ DE DEĞİŞMELİ”
İSO Başkanlığına aday olan Dalgakıran, İstanbul Endüstri Odası’nın gelecekte üstlenmesi ihtiyaç duyulan role ilişkin de mesajlar verdi.
İSO’nun yalnızca rapor hazırlayan yada sanayicinin sorunlarını kamu kurumlarına aktaran bir yapı olmaması icap ettiğini belirten Dalgakıran, odanın sorunların çözüm mekanizmalarının oluşturulmasında daha etken rol üstlenmesini istedi.
Bilhassa bürokratik süreçlerin hızlandırılmasına dikkat çeken Dalgakıran, “Sanayicinin karşılaşmış olduğu bir problemin ilgili kurumlara yetişmesi ve çözüm için uzun süre beklemesi artık kabul edilebilir değil. Dijital dönemin imkânlarını kullanarak daha süratli çalışan bir yapı oluşturmak gerekiyor” dedi.
TÜRKİYE SANAYİSİ İÇİN 10-20 YILLIK YOL HARİTASI
Dalgakıran’ın önerilerinin merkezinde ise Türkiye’nin endüstri politikasının kısa vadeli sorunlardan çıkarılarak uzun vadeli bir dönüşüm programına dönüştürülmesi bulunuyor.
Buna gore Türkiye’nin önümüzdeki dönemde yalnızca üretim maliyetlerini düşürmeye değil; verimliliği yükseltmeye, otomasyon ve teknoloji kullanımını artırmaya, şirketlerin ölçeğini büyütmeye ve küresel pazarlarda kalıcı markalar meydana getirmeye odaklanması gerekiyor.
Dalgakıran, bu dönüşümün kamu, endüstri kuruluşları, odalar ve sivil toplumun ortak çalışmasıyla gerçekleştirilebileceğini savunurken, Türkiye’nin önümüzdeki 10-20 senelik endüstri geleceğini kapsayacak yeni bir modelin oluşturulması gerektiğine işaret ediyor.

