Rusya Güvenlik Konseyi Başkan Yardımcısı Dmitriy Medvedev, Vedomosti gazetesine verdiği röportajda Ukrayna savaşı üstünden Batı’ya bugüne kadarki en sert nükleer tehditlerinden birini yöneltti. Rusya’nın gerektiğinde Kiev ve NATO’nun mühim hedeflerine nükleer hücum düzenleyebileceğini söyleyen Medvedev, bu şekilde bir savaşın “tüm gezegen için geri dönüşü olmayan noktaya” dönüşeceğini belirtti. “Sabrımızın bir sınırı var” diyen Medvedev, nükleer seçeneğe ilişkin “Bugün bunun için birkaç adım kaldı” ifadesini kullandı.
NÜKLEER SİLAHLARIN ÇOĞU İKİ ÜLKEDE
Stockholm Internasyonal Sulh Araştırmaları Enstitüsü’nün (SIPRI) 2026 verilerine bakılırsa dünyada ortalama 12 bin 187 nükleer harp başlığı bulunuyor. Bunların 9 bin 745’i askeri stoklarda kullanılabilir durumda, 4 bin 12’si ise füzelere yada operasyonel birliklere konuşlandırılmış durumda. Ortalama 2 bin 100-2 bin 200 başlık yüksek operasyonel alarm seviyesinde tutuluyor. Rusya ortalama 5 bin 420 başlıkla dünyanın en büyük toplam nükleer envanterine haiz. ABD’nin envanteri ise ortalama 5 bin 42 başlık. İki ülke beraber dünyadaki kullanılabilir askeri nükleer harp başlıklarının ortalama yüzde 83’ünü denetim ediyor.
KARADAN, DENİZDEN VE HAVADAN VURABİLİYORLAR
Her iki ülke de “nükleer üçlü” isminde olan sistemi kullanıyor. Bu, nükleer silahların karadaki kıtalararası balistik füzelerden, denizaltılardan ve stratejik bombardıman uçaklarından ateşlenebilmesi anlamına geliyor. Rusya’nın kıtalararası roket sistemleri içinde Yars ve Sarmat, denizaltılarında ise Bulava balistik füzeleri bulunuyor. Moskova ek olarak İskender benzer biçimde daha kısa menzilli sistemlerle kullanılabilecek taktik nükleer silahlara ve geliştirilmekte olan yeni sistemlere haiz. SIPRI’ye bakılırsa Rusya’nın Burevestnik nükleer enerjili seyir füzesi 2025’te 14 bin kilometreden uzun bir kontrol uçuşu gerçekleştirdiğini deklare etti. ABD ise Minuteman III kıtalararası füzeleri, Trident II taşıyan Ohio sınıfı denizaltıları ve stratejik bombardıman uçaklarıyla nükleer hücum gerçekleştirebiliyor. Bu sistemlerin kıtalararası menzilleri, iki tarafın da karşı tarafın topraklarını dünyanın öteki ucundan vurabilmesini sağlıyor.
Rusya’nın ortalama 5 bin 420, ABD’nin ise 5 bin 42 nükleer harp başlığı bulunuyor. İki ülke dünya askeri nükleer stokunun ortalama yüzde 83’ünü elinde tutuyor. (Reuters)
İNGİLTERE VE FRANSA’NIN SİLAHLARI
NATO’nun nükleer kapasitesi yalnızca ABD’den oluşmuyor. SIPRI’nin 2026 tahminlerine bakılırsa İngiltere’nin 225, Fransa’nın ise ortalama 370 nükleer harp başlığı bulunuyor. Böylece NATO’nun üç nükleer gücü ABD, İngiltere ve Fransa’nın toplam envanteri 5 bin 600’ü aşıyor. Sadece bu sayıların tamamı aynı anda kullanılabilir durumda değil. Envanterlere depodaki ve sökülmeyi bekleyen başlıklar da dahil. Bu yüzden “tek saldırıyla dünyayı fizyolojik olarak tamamen parçalamak” askeri uzmanlara bakılırsa bilimsel bir tarif değil. Buna karşılık Rusya ile NATO içinde geniş çaplı bir stratejik nükleer savaşın yüz milyonlarca insanı direkt öldürebilecek, küresel altyapıyı yıkabilecek ve iklim ile besin üretimi üstünde dünya genelinde sonuçlar yaratabilecek bir felakete dönüşmesi mümkün.
SON NÜKLEER SINIR KALKTI
Tehlikeyi artıran gelişmelerden biri de New START anlaşmasının 5 Şubat 2026’da sona ermesi oldu. Antak kalma ABD ve Rusya’nın konuşlandırılmış stratejik nükleer harp başlıklarını 1550, uzun menzilli roket ve bombardıman uçaklarını ise 700 ile sınırlıyordu. Anlaşmanın sona ermesiyle iki nükleer süper güç içinde bu kuvvetleri hukuken sınırlayan son büyük antak kalma da ortadan kalktı.
